Zuiderzeemarathon 2009

• Door Pieter op 28-11-09 om 21:45
• Categorie:  Marathons Nationaal •
• (24) Reacties

Urk/Zwolle - Hoewel ze zeggen dat verstand met de jaren komt, vergeten de ‘wijzen van dit land’ erbij te vermelden dat koppigheid net zo hard meegroeit. En dus stond ik na anderhalve week ziekte (sinds vorige week woensdag) vandaag aan de start van de Zuiderzeemarathon van Urk naar Zwolle.

In de afgelopen dagen heb ik, eerlijk waar, vanuit minimaal vijf verschillende kanten te horen gekregen dat ik het beter niet kan doen. Waarom niet eerst 100% herstellen van de griep voor je de marathon gaat lopen. Ik had per slot van rekening sinds vorige week dinsdag ook niet meer gelopen. Euhm ja. Daar kwam dus die koppigheid om de hoek zeilen.

De start ging perfect. Gelukkig werd het tegen alle verwachtingen in droog vandaag. Voor vertrek van de bussen vanaf de atletiekbaan in Zwolle gingen alle regenregisters even vol open, maar voor de start in Urk was het droog. Op een paar kleine drupjes na is het ook de volledige route droog gebleven.

Ik liep de eerste kilometers met Kees de Loper mee. In de verte zagen we Rik al hard weglopen en ook Claudia was niet bij te benen. We liepen samen en al snel vormde zich een groepje om ons heen. Maar mijn doel was vandaag niet alles uit de kast te halen, maar rustig uit te lopen. Ons tempo ging te snel en ik laat het Kees weten. Hij gaat alleen verder en ik laat me afzakken.

Ik vind daarna wel een leuk ander groepje met onder andere Mo, maar ook die trekken langzaam het tempo iets aan en vlak voor Schokland moet ik hen ook laten gaan. Dat komt me even duur te staan, omdat Schokland volledig vol tegen de wind in is. Er staat een stevige wind en ik moet vanaf kilometer 11 tot 14 er alleen tegen vechten.

Na 21 kilometer passeer ik het halve marathonpunt in 1:43. Daar zie ik Raymond Sneekes ook Foto’s maken.  Ik voel me op dat moment nog prima en kan het tempo nog goed vasthouden. Dat is een paar kilometer later wel anders. Ineens merk ik waarom iedereen mij gewaarschuwd heeft. Het tempo valt terug van 5:15 min. p/km naar 6 min. p/km en wordt uiteindelijk zelfs 7 minuut per kilometer! Ik probeer nog even om te kijken of ik er nog wat aan kan doen, maar het zit er niet in. Ik passeer het 32 kilometerpunt en weet dat dit op deze wijze tien slopende kilometers gaan worden. Met het risico dat ik ook nog eens boven de vier uur ga lopen en daar pas ik voor. Ik zie een jongen foto’s nemen en in zijn auto stappen. Ik vraag hem vriendelijk of hij mij even naar de finish wil brengen en zo vriendelijk is hij. Dankbaar stap ik dus in en na 3:20 uur sta ik weer op de atletiekbaan waar ik Claudia als eerste vrouw zie binnen komen! Ook Rik blijkt gewonnen te hebben! Zijn eerste marathonoverwinning! Geweldig!

Op de foto met een echte kampioene! Claudia!!

Na gedoucht te hebben en de prijsuitreiking te hebben meegemaakt wachten we nog even tot Rinus zijn massage heeft gehad en gaan we met alle aanwezige bloggers op visite bij Kees! Die had zijn huis wijd open gezet. We werden door zijn vrouw en kinderen hartelijk ontvangen met broodjes en heerlijk soep! Tijdens de gesprekken werd er nog even duidelijk ingepeperd dat ik niet gefinisht was, het mocht duidelijk zijn! Jullie hebben allemaal gelijk.

v.l.n.r. Mo, Claudia, Rik, Kees, TheRunningman, Raymond en Rinus

Al met al een zeer geslaagde dag met helaas weer een DNF op een marathon. Het begint helaas een gewoonte te worden. Ik start vanaf nu alleen nog maar als ik ook echt topfit ben. Nog steeds geen finish op een Nederlandse Marathon.