Zinloze discussies
Ik heb mij afgelopen week weer volop kunnen verbazen. Mensen zijn en blijven rare wezens. Dit keer gaat het om mijn mede groepsgenoten voor een project wat wij op school hebben. De bedoeling is dat we een marketingplan schrijven voor Bolletje. Bolletje (van het beschuit) wil zich in een willekeurig land vestigen en wij schrijven daar het plan voor. Prima idee.
Na een eerste brainstorm-sessie zijn we tot een gezamenlijk besluit gekomen om voor China te gaan. Het land van de toekomst met mogelijkheden genoeg. Idee is om de koekjes, die extra lange, te gaan exporteren. Lekker bij de thee toch? Voor al die theeslurpende spleetogen. Het idee werd kritisch ontvangen door de leraar, maar ach, het is een eerste brainstorm?
So far, so good. We hebben een leuk idee en terwijl de rest van de groepen bij ons in de klas naar Belgie of Engeland gaan, steken wij onze nek uit. Mijn groepsgenoten zijn echter dusdanig geschrokken van de feedback van de leraar dat de twijfel is toegeslagen. En dan wordt het net Expeditie Robinson. Iedereen gaat voor zichzelf denken. Ineens komen de conventionele ideeën als Belgie en Engeland. Lekker saai! Het zal dan wel iets met de leeftijd te maken hebben. Maar kritieken kunnen ook zorgen voor goede motivatie om alles eruit te halen en hoeven niet perse negatief te zijn.
Maar ieder gaat nu dus voor zichzelf denken en een daadwerkelijke beslissing komt er niet. Gevolg is mail op mail van alle groepsgenoten maar niemand die tot een uiteindelijk beslissing komt. Ik blijft maar gewoon bij China. Of in ieder geval anders een uitdagend land. Willen ze in Oost-Europeaan geen theekoekjes? Dit is toch de regio waar de grootste groei in de aankomende jaren te verwachten is?
Gepost door 
We moeten EXPORTEREN! Dus naar china toe. Voordat de chinees om de hoek dan weer geintergreerd is in China en de beschuit weer meeneemt naar Nederland (snap je hem nog??) dan zijn we weer 20 jaar verder.. 
