Weer eens van voor af aan beginnen.
Afgelopen jaar was een rollercoaster. Doordat ik in februari definitief mij inschreef voor New York had ik een stok achter de deur om te gaan trainen. Keihard trainen, want eigenlijk is een jaar te kort om je klaar te stomen voor je eerste marathon. Maar Pieter is Pieter niet om dat gewoon te doen. Dit jaar pak ik het wat rustiger aan.
Na de blessure van New York wil ik nu vooral goed klaar zijn voor Utrecht en lekker kunnen lopen. De pijn moet uit de benen en mijn knie, die toch mijn zwakste plek is, moet ik blijven ontzien. Deze week heb ik er echter, ik berichte er al eerder over, een trainingsmaatje bij. Voor mij een ideaal moment om even wat rustiger te trainen. Michel is begonnen met hardlopen en vanuit niets wil hij langzaam de stukjes gaan lopen.
Deze week hebben we drie keer gelopen volgens schema. Het idee was de eerste keer 7 keer een minuut hardlopen, met rustpauzes van 2 minuten. De tweede keer werden dat 10 keer en de laatste maal 12 keer. Hoewel er weinig uitdaging voor mij inzit blijft het tempo mooi laag, maar maak ik wel de kilometers. Mooi een week van herstel.
Volgende week staan weer drie van dit soort trainingen met Michel op de planning, maar dan ieder van 2 minuten hardlopen, 2 minuten uitlopen. Daarnaast ga ik zelf weer een aantal trainingsrondes lopen. Het is leuk om zo een keer op een andere manier te trainen en iemand een klein beetje te ondersteunen om niet, zoals ikzelf, vol te gaan hardlopen en na 8 weken volledig overbelaste benen te hebben.
Gepost door 
