Sportfysiotherapie

• Door Pieter op 27-03-08 om 11:05
• Categorie:  Sportblessure •
• (2) Reacties

Volgens mij had ik het al eens gezegd, maar ik hou niet zo van dokters en andere mensen die je gezond moeten houden. Ik blijf liever uit mezelf gezond. Maar ja, wie niet hé. Toch moest ik vorige maand echt een keer naar mijn knie laten kijken. Want hij blijft pijnlijk bij lange duurlopen en intensieve trainingen. Daar kreeg ik een doorverwijzing om toch eens bij de fysiotherapeut een bezoekje af te leggen. En zo geschiedde vandaag (alweer een maand later).

Het hele verhaal moest vanochtend opnieuw verteld worden: New York, weinig training daarna, wel veel last bij intensieve trainingen. “Wat heb je gelopen in New York?” 3:49.48. “Oh, echt waar? Da’s wel een serieuze tijd.” Toch altijd fijn om te horen. Al met al komt het er op neer dat het allemaal een beetje teveel van het goede is geweest. In twee jaar van niet lopen naar de New York Marathon was toch wel een grote stap en het lichaam zegt nu dat er even pas op de plaats gemaakt moet worden volgens de fysiotherapeut. Het heeft vooral met de pezen te maken die compenseren dat de spieren een beetje inhouden. (volgt u het nog?) Klinkt bijna als een echte sportblessure.

Volgende week ga ik op de loopband bij de fysio en wat oefeningen met spieren trainen. Daarnaast moet ik me in gaan schrijven bij een sportschool zodat ik wat meer crosstraining kan gaan doen voor de versteviging van de spiermassa. En met een week of zes moet er duidelijk resultaat zijn. Laten we het hopen, misschien dat de Slachtemarathon dan toch nog gelopen kan worden.