RunningCenter Cross Leeuwarden: mijn kennismaking [MOVIE]

• Door Pieter op 15-11-10 om 11:06
• Categorie:  Wedstrijd Verslagen •
• (9) Reacties

Leeuwarden - Na mijn marathon vorige week had ik al snel besloten deze zondag mee te gaan doen aan de eerste van 4 crossen die georganiseerd wordt door het Running Center Leeuwarden. Deze week dus nog even spikes aangeschaft en toen al sprak John Sloot de legendarische woorden: “Crossen is niet leuk.”

Hmm. Wat kan ik verwachten dan? Om half 12 ben ik eerst naar de start van de recreanten gegaan. Zo had ik alvast een mooi idee wat me te wachten stond. Patrick (voor velen tegenwoordig beter bekend als het rendier) was er ook en precies 20 seconde voor de start kwamen daar de medewerkers van Running Center ook aan hollen. Gerjanna, Hero en Jilles starten alle drie ook om om half 12. Of bijna iets later dan dat.

Het was mij al vrij snel duidelijk, wat een bende is dat, dat crossen! Het heeft natuurlijk flink geregend afgelopen week en het parcours van 1,1 kilometer werd dan ook met de ronde slechter. En wij zouden pas 15.00 uur starten! Na de wedstrijd van de recreanten ben ik bij neef Michel en zijn gezin koffie wezen drinken en om goed 14.00 uur ga ik terug naar de Groene Ster. Ik had al een startnummer en heb me gelijk maar opgegeven voor alle vier de crossjes deze winter.

Voor de start zit ik nog wat bij Hero en Gerjanna en hebben we het over mijn spikes. Daar krijg ik gelijk een les in hoe je een wedstrijd moet benaderen. Mijn spikes zijn voor dit parcours te kort. Gelukkig heeft Gerjanna nog langere spikes in de auto liggen en zo gebeurd het dat 5 minuten later mijn schoenen opnieuw worden voorzien van andere spikes. Hmm, okej.

Als ik naar de start loop zijn ook Elroy en Machiel daar, vandaag mijn supporters. Super tof! We krijgen echter te horen dat alles uitloopt en het zeker tot kwart over drie en later zelfs half vier duurt voor we mogen starten. Ik loop wat warm op de schoenen, bekijk het parcours en zie al die modder. Als we eindelijk mogen starten staat het kopje toch gespannen. Blijven lopen, stappen maken, dat soort adviesen had ik wel wat aan, maar wat gaat er nu gebeuren?

Als we starten ga ik als een gek weg. Ik sluit aan bij de kopgroep van vijf, maar realiseer me na het eerste stukje bos dat dat onhaalbaar is. Hartslag is nu al ver in het rood en ik neem gas terug. De mannen knallen mij voorbij en ik weet niet waar ik het moet zoeken. De rondjes doen pijn, de modderpoelen zijn diep en zwaar. Ja hoor, daar waren die woorden weer die door mijn hoofd spoken: “Crossen is niet leuk.” In rondje zeven wordt ik ingehaald door de kopmannen. Die lopen dus al vijf minuten voor op mij!

Movie met dank aan Michel

Leuk was wel dat ik in de derde ronde ineens een kinderstem hoor zeggen: Pieter, je ligt 16e! Mijn eerste gedachte is hoe een kind mij nou kent. De volgende ronde valt echter het kwartje. Neef Michel en zijn gezin zijn onverwacht ook nog komen kijken. Ze stonden er al sinds de start, maar was zo bezig met niet vallen dat ik ze pas in ronde 4 voor het eerst herken.

Sja.. zo zie je er NA die tijd uit

Na 46.20 minuut heb ik mijn negen rondjes gelopen, ik ben kapot. Deels natuurlijk door de Berenloop vorige week, deels door het parcours, deels doordat het mij 4 of 5 ronden koste voor ik de techniek een beetje te pakken had. Of het echt mijn ding is? Ik denk het niet, maar ik ga dit cross-seizoen zeker nog een keer proberen te knallen, heb er verdorie nu de schoenen en spikes voor…. In de uitslag ben ik 10 Msen geworden en 16e overall, van de 27 deelnemers.

“Crossen is niet leuk”