Marathon van Utrecht: Het verslag

• Door Pieter op 14-04-09 om 12:03
• Categorie:  Marathons Nationaal •  Wedstrijd Verslagen •
• (12) Reacties

Utrecht - Maandagochtend 6 uur gaat mijn wekker. Marathonday! Mijn eerste nationale marathon staat op het punt van beginnen. Snel in de kleren en dan naar Utrecht. Al onderweg heb ik heel veel zin in koffie, maar op deze tweede paasdag blijken alle tankstations nog gesloten. En dat terwijl ik in tegenovergestelde richting er wel drie heb gezien die wel de luiken geopend hadden.

Net na acht uur parkeer ik mijn geleende bolide op P3 van de Jaarbeurs. Even snel start en finish bekijken en toen naar binnen om het startnummer te bemachtigen. Omdat ik zo vroeg was, was er geen rij te bekennen en binnen 2 minuten ben ik voorzien van startnummer 457. Voor het eerst voel ik de spanning en weet ik dat het gaat beginnen.

Als ik dan ook eindelijk mijn koffie bemachtigd heb geniet ik even van het moment en loop daarna de expo over om te zoeken naar het weblogpunt. Onderweg wordt ik aangesproken door Tiny, die als supporter aanwezig is in Utrecht na zijn respectvolle marathon van vorige week. Met hem loop ik naar het webloggerspunt en begroet daar alle andere supporters en deelnemers. Om half 10 arriveren mijn steuntroepen voor vandaag. Broer Willem en zijn vrouw Olga zullen op de fiets zo veel mogelijk locaties bezoeken terwijl mijn zusje Rianne en haar vriend Jordi vooral het start/finish gedeelte ‘beschermen’. Genoeg steun dus! We lopen terug naar de Expo waar nog net het fotomoment van de webloggers meegepakt wordt. Wie heeft de foto waar ik ook op sta?! Ik wil hem graag!!

Ik loop naar de start waar ik de ballonnen voor 3.30 peaceteam opgesteld zie staan. Ik wil bij aansluiten, omdat dat mijn doel is voor vandaag. Na een rustige start, wat een verschil met deelnemersgroepen in New York en Berlijn waar je 40.000 en 20.000 deelnemers hebt, loop ik de eerste 12 kilometer goed mee. Opvallend vind ik dat het peaceteam niet een strak tempo aanhoud, iets dat ik later ook hoor van Koen. Het tempo wisselt heel erg per kilometer.

Na een kilometer of 14 krijg ik veel last van de warmte met het huidige tempo. Mijn hartslag gaat verontrustend omhoog en ik laat het peaceteam lopen. Kapot lopen heeft geen zin. Rond kilometer 18 merk ik ook dat ik te weinig gedronken heb, maar gelukkig is daar mijn reddingsploeg! Willem en Olga staan op 21 kilometer en ik stop even om wat te drinken. Het doet me goed en met een goed gevoel hervat ik de loop.

Het publiek onderweg is geweldig. Overal waar mensen staan wordt ik aangemoedigd en mijn naam op de borst blijft een geweldige motivator voor het publiek. Vooral wanneer ze in groepjes staan is het iedere keer raak. Dan hitst de één de ander op en wordt mijn naam veelvuldig geschreeuwd. Ik zeg dankbaar dankjewel terug.

Op kilometer 26 in een stuk niemandsland, gaat het helaas fout. Mijn linker knie begint eerst te irriteren en daarna echt pijn te doen. Ik stop, rek en strek, masseer en baal, maar niets helpt. Een stukje hardlopen wil wel weer, maar uiteindelijk is het niet voldoende. Twee kilometer later besef ik dat het een lijdensweg wordt. Het is dezelfde pijn die ik na afloop van New York had en die mij maanden kostte om te herstellen. Ik wil dat nu niet. Nog even zwaai ik bij het weblogsteunpunt, maar een kilometer later bij Willem en Olga stap ik definitief af. 31 kilometer, het worden er niet meer.

Vlak voor het punt waar ik afstap loop ik Koen tegen het lijf. Zijn bovenbenen zijn geblokkeerd en ook hij loopt niet door. We besluiten gezamenlijk terug te lopen naar Utrecht, maar door mij onbekende redenen raken we elkaar ook weer kwijt. Terug in Utrecht herenigt de familie zich en kan ik nog even douchen bij de ouders van Olga, wanneer we met z’n vijven nog wat drinken op het terras in de stad.

Ondanks dat ik hem (weer) niet uitgelopen heb, moet ik zeggen dat ik geen slecht gevoel heb overgehouden aan Utrecht. Het was warm, maar het parcours wat mooi en het publiek geweldig. Volgend jaar ben ik er zeker weer bij voor revanche. En wanneer er dan weer een weblogkampioenschap is, dan ga ik zeker voor dat podium! 

Jordi heeft de dag nog even op film vastgelegd. Is een mooie compilatie geworden! Kijk op youtube zelf voor de HD-variant!