Marathon van Leeuwarden: Het verslag

• Door Pieter op 07-06-09 om 23:57
• Categorie:  Wedstrijd Verslagen •
• (4) Reacties

Leeuwarden - Voor het eerst in twee jaar liep ik weer een ‘thuisrace.’ Het is naast Berlijn en Utrecht ook een stukje blaam die ik moet zuiveren na mijn DNF in 2007. Genoeg insteek dus voor een mooi resultaat. Mijn voet werkte nog niet super mee, maar na een intensieve training vrijdag merkte ik dat de pijn reuze meeviel tijdens het lopen. Gewoon gaan dus!

Leuk aan een thuisrace is dat je er veel mensen kent en ook veel mensen tijdens het lopen tegenkomt, zowel supporters als participanten. Ik wist al van deelname van twee collega’s, maar er kwam nog een grote verassing bij. Daarover later meer.

De Marathon van Leeuwarden beleefd zijn derde editie. Vorig jaar werd alleen de halve marathon gelopen, dit in verband met de Slachtemarathon die ééns in de vijf jaar gehouden wordt. Het was voor de tweede maal dat de volledige marathon ook verlopen werd. Ruim 150 aanmeldingen kende deze editie van de hele marathon. Op de halve was er een startveld van 1500 deelnemers, de overige afstanden kenden bijna 2000 deelnemers. Genoeg aanmeldingen dus. En dat moet ik de organisatie nageven. Alles was tot in de puntjes verzorgd! Een heel verschil met twee jaar terug.

Mijn halve marathon begon om half 11 toen we weggeschoten werden door turner Epke Zonderland. Ik was gestart achter de pacer die mij naar een eindtijd moest brengen van 1:35. Een nieuwe PR dus. Voor de start even kort gesproken en doel was volgens hem 4:30 strak te lopen, waardoor we iets speling zouden hebben voor tijdverlies bij de start. Na de start ging het echter volledig fout. Na, wat ik schat, een kilometer geweest moest zijn kreeg de pacer het op zijn heupen. Volgens hem hadden we teveel tijd verloren en de gang ging er vol in. Op mijn chrono zag ik dat het richting de 4:00 per kilometer ging. Dat hou ik wel even vol, maar niet een minuut of acht, als ik daarna nog 19 kilometer moet. Mijn hartslag ging dus volledig in het rood, ik laat de ‘eikel’ (die naam kreeg hij direct van mij) maar voor wat het is en ga mijn eigen tempo lopen.

Het kwaad is al geschied. Met geen mogelijkheid krijg ik mijn hartslag naar beneden. Pas na 8 kilometer zit ik goed in mijn ritme. Ik loop strak op 4:30 min. p/km. Maar als ik bij de laatste kilometers kom, in een buitenwijk van Leeuwarden, merk ik dat die pacer meer kapot heeft gemaakt dan me lief is. De buitenwijk van leeuwarden (Cammingaburen) is super gezellig versiert. Ballonnen, slingers, muziek en spandoeken. Alles is uit de kast gehaald. De straat zou er een prijs op zich voor moeten krijgen! Maar terwijl ik geniet van de gezelligheid zakt mijn tempo langzaam richting de 5.00 min. p/km. Hoewel ik het nog wel iets kan rechttrekken merk ik dat het teveel wordt. Drie kilometer voor de finish gaat het lichtje uit. Het tempo zakt tot onder de 12 kilometer per uur en ik kan er niets aan veranderen. Tot overmaat van ramp begint ook mijn voet toch te zeuren dus ik besluit het maar te laten lopen en gewoon te finishen.

Het is de tweede keer eigenlijk dat een pacer mijn race verpest. In Utrecht liep de man veel en veel te hard voor een schema van 3:30. Na tien kilometer zaten we al bijna 10 minuten onder dat schema. In Leeuwarden gebeurd me nu hetzelfde. Ik doe het nooit meer. Nooit meer loop ik met een Nederlandse pacer mee. Die in New York deed tenminste wel goed zijn werk!

Ik finish dus uiteindelijk op 1:41:48. Niet onverdienstelijk, maar ook niet helemaal wat ik verwacht had gezien mijn trainingsintensiteit van de laatste maanden. Na de finish haal ik mijn drankje en medaille op en zie tot mijn grote plezier Stefanie staan. Mijn reisgenoot van de marathon van New York is nu zelf vol bezig met trainen voor haar Marathon van New York in 2010. We zullen hem dan overigens allebei lopen, want ook ik plan New York voor 2010, samen met een collega. Het wordt dus een Friese aangelegenheid daar!

Aan support had ik vandaag overigens geen gebrek! Mijn ouders kwamen gezellig langs en stonden bij de start, finish en halverwege! Dank voor de mooie foto’s en support! Ook RunningNeef Michel stond onverwachts toch met de hele familie langs het parcours. Precies op het moment dat ik er doorheen zat, kwam dat goed uit! Verder veel bekenden en vrienden die even aan kwamen moedigen. Het deed me goed. Marathon van leeuwarden? Het was echt een thuisrace!!