Hoe word je een marathonloper?

Leeuwarden - Marathonlopers zijn raar volk, daarmee zeg ik niets nieuws. Maar hoe word je een marathonloper? De verstandige weg is beginnen met hardlopen, twee tot drie jaar veel lopen, wedstrijden lopen en uiteindelijk de stap maken naar de marathon. Maar het kan ook anders……
Dit voorjaar had ik Elroy zo gek gekregen om met mij mee naar Berlijn af te reizen en een marathon te gaan lopen. Tot dan toe liep Elroy weinig tot niets. Het is zo’n beetje hetzelfde traject als ik in 2007 heb afgelegd. Gewoon beginnen, inschrijven voor een marathon en lopen! Verstandig? Nee. Een uitdaging? Ja!
Ik deed het in 2007 ook zo. In januari heb ik me ingeschreven voor New York en in november liep ik 3:49.48 in mijn allereerste marathon. Ook Elroy startte in januari. Liep met de condensloop dit voorjaar zijn eerste halve marathon. Ging daar compleet dood, maar liep hem wel uit. Daarna een paar kleine blessures gehad/ wat pijntjes, maar door gewoon goed door te trainen stond hij afgelopen zondag voor zijn voorlopig zwaarste opgave: Leeuwarden – Heerenveen!
Ik schreef al twee maal eerder op mijn blog over het bijgeloof dat ik heb voor een marathon. Ik moet van Leeuwarden naar Heerenveen lopen in mijn voorbereiding naar een marathon toe. Gewoon omdat ik dan weet dat ik die marathon ook ga uitlopen. En dus vertrokken Elroy en ik zondag voor de 32 langste kilometers uit Elroy’s hardloopcarričre. We zouden het rustig aan oppakken, iets dat mij prima uitkwam omdat ik de hele week ziek geweest was.
Om 8 uur zijn we vertrokken vanuit Leeuwarden. Met schitterend weer, een opkomende zon en zelfs een vroeg ballonvaarder in de lucht liepen we richting Heerenveen. Met een tempo zo rond de 6 minuut per kilometer ging het lekker rustig aan. We praten wat, ik leg dingen uit die Elroy gaat tegenkomen bij de marathon en zo tikken de eerste 15 kilometer weg. We moeten even wachten op de brug bij Akkrum en als we weer gaan lopen gaat het tempo iets omhoog. Als we het halve marathonpunt passeren realiseert Elroy zich dat hij dit voorjaar compleet kapot was op die afstand, nu loopt hij rustig door.
Na ruim 31 kilometer staan we bij mijn ouders huis. We lopen nog even een stukje door om de 32 vol te maken. Elroy heeft het pas de laatste 2 kilometer zwaar. Ervaring leert dat dat niet alleen fysiek, maar vaak ook en psychische kwestie is. Je koppie weet dat je er bent. Ik weet, het is niet volgens het boekje, maar ik geloof, nee ik ben er van overtuigd die Elroy gaat ROCKEN! in Berlijn. Die 42 km gaat zwaar, maar wel machtig mooi worden!
Voor mij persoonlijk was dit de laatste lange training voor Berlijn. Ik heb het gevoel er klaar voor te zijn. Ik ben weer fit, ik ga de resterende weken vooral de nadruk leggen op snelheid en ik heb er een partij zin in!!





