Het zwerfbestaan van een hardloper
Leeuwarden - Het is maandag, maandag 19 juli 2010. De dag dat een vijftienvoudig moordenaar president van Suriname wordt. Maar ook de dag dat Nijmegen zich opmaakt voor de wandel vierdaagse en dat Nederland zucht onder de hitte. Nee, dit is geen nieuwe aflevering van Pauw en Witteman. Dit is het dagboek van een hardloper……
De hardloper is al vroeg wakker. Het is warm en het zonnetje heeft hem bijna letterlijk uit bed gebrand. Wat doet een hardloper als het warm is? Vaak gaat hij dan of heel vroeg lopen, of laat op de avond. Daartussen laat je het wel uit je hoofd. Veel te warm! In de sidebar van Windows 7 geeft de temperatuurmeter aan dat het in Leeuwarden 27 graden is. De tijd? Iets voor het middaguur. De hardloper heeft lang genoeg niets gedaan vandaag. Hij trekt zijn schoenen aan, doet een wit shirt aan en zoekt zijn rugtas met camelback. Twee liter water daarin, nog een liter sportdrank in de bidons en lopen.
Mooi Friesland
Het werd ook wel tijd voor de hardloper om weer serieus te gaan lopen. Er zijn de laatste weken wel genoeg korte trainingen geweest, maar echte duurlopen waren er niet meer bij. Nu, twee maanden voor de Berlijn Marathon, moest het er maar eens van komen. 30 kilometer bikkelen in de zon. Een kort stukje bekend terrein en daarna een route die al ruim een jaar op de planning stond om ontdekt te worden. Die route loop direct langs de Zwette, een kanaal die vanaf Leeuwarden direct naar Sneek loopt en voor alle schaatsliefhebbers bekend staat als de vaart van de start van de Elfstedentocht.
Nu denkt de hardloper echter niet aan de Elfstedentocht. Je zou er bijna naar smachten met deze temperaturen, maar de hardloper weet zich op een andere wijze te koelen. Langs de Zwette, lopend over ‘it Swettepaad’ drinkt de hardloper trouw iedere kilometer wat en houdt na goed twaalf kilometer even rust. Een oude vrouw staat hoofdschuddend te kijken vanuit haar tuin te kijken wat die maffe hardloper daar doet. De hardloper kent de gezichten, hij heeft ze vandaag al eerder gezien. “Wie loopt er dan ook op het heetst van de dag.” Je ziet het iedereen denken. De hardloper knikt echter nu even vriendelijk, hij heeft de vrouw namelijk even nodig. De camelback is leeg en moet bijgevuld worden. Gelukkig is dat geen probleem bij deze mevrouw.
‘Skyline’ Leeuwarden
Na een korte pauze pakt de hardloper zijn spulletjes weer bij elkaar. Helemaal naar Sneek lopen is niet zo’n goed idee. En dus buigt de hardloper terug richting de hoge toren die nog steeds boven alles uitreist. Terug richting Leeuwarden. En deze tweede helft moet het tempo omhoog. De Zwette heeft hij achter zich gelaten en via de weilanden wordt de toren van Leeuwarden weer groter en groter. De hardloper is echter niet tevreden. Hij is veel te snel terug in Leeuwarden, gaat zo nooit aan de 30 kilometer komen. En dus opnieuw een route bedenken. Ditmaal bekend terrein, eerst richting Boksum en dan via Ritsumazijl langs de sloot met de naam Sylster Rak terug naar huis. Vierentwintig, Vijfentwintig, Zesentwintig, de kilometers tellen op. De Sylster Rak ligt er aantrekkelijk bij. Zal de hardloper er even inspringen, gewoon om even af te koelen? Het is zo verleidelijk. Een passerende vrouw spreekt nog even haar bewondering uit. De hardloper is kapot, hij kan haar amper bedanken. Zevenentwintig, achtentwintig, negenentwintig, daar is het bordje Leeuwarden weer. De hardloper is thuis. Nog twee kilometer en dan is daar die koele douche.
The Runningman zit er doorheen
Stel je voor, dat een groep van zeventig mannen en vrouwen dit 5 dagen lang deden in Spanje, met nog hogere temperaturen, met hoogteverschil, op onverharde wegen. De hardloper vind één dag in deze hitte wel even genoeg. Hij zet zijn Garmin voor huis stil en kruipt de trap op naar boven. Het was een prachtige, eenzame zwerftocht rondom Leeuwarden.
Gepost door 
Gepost door 
