Dag drie: Over trainen en Ground Zero

• Door Pieter op 02-11-07 om 23:02
• Categorie:  New York Marathon 2007 •
• (8) Reacties

Vanochtend opnieuw vroeg wakker. Om acht uur stond een gezamenlijke training op het programma van HollandRunner. Dit betekende acht uur melden in de lobby van het hotel, waarna we massaal naar Central Park gewandeld zijn. Onderweg een leuke mede-loper leren kennen die ook voor het eerst de marathon gaat lopen en eigenlijk een vergelijkbare voorbereiding als die van mij gehad heeft. Maar hij zet in op 4:20 uur, terwijl ik toch echt niet boven de 4:00 uur wil komen. Verwacht ik toch teveel van mezelf?

In central park werd pas echt duidelijk hoe groot de groep van HollandRunner is. Met ruim 800 mensen staan we op een groot grasveld te zwaaien naar de camera’s die gretig foto’s maken. Na een korte introductie, die niet te volgen was voor mij, wordt de groep opgedeeld voor de training. Eerst nog even wat foto’s laten schieten door Chris, de fotograaf, voor het debutantenverhaal dat ik ga schrijven voor HollandRunner. Daarna sluit ik aan bij de groep en terwijl een saxofonist Hup Holland Hup voor ons speelt lopen wij richting finish van de marathon. We zien hoe de druk langzaam groeit. Niet alleen bij ons als lopers, maar ook bij de organisatie die erg statisch reageert als wij met een groep van ongeveer honderd mensen de finishlijn passeren.

We vervolgen onze weg en stoppen na een minuut of vijf bij één van de mooiste skylines tot dusver gezien van New York. Ik heb Stefanie, die ’s ochtends is blijven liggen, ’s middags meegenomen om hier van te genieten. Uitkijkend over het water zie je New York in zijn optima forma. Geweldig. Opnieuw, wat een stad! Na een korte stop lopen we door in Central park, waar we na 45 minuten terug komen bij de groep en afscheid nemen. Ik pak de metro terug en na een korte douche en ontbijt gaan Stefanie en ik dus naar Central Park.

We hebben een uurtje heerlijk genoten en besloten nog één andere ‘highlight’van New York te bekijken. Liever gezegd, een vroeger hoogtepunt. Juist: Ground Zero. We pakken de Metro en al snel komen we bij wat vroeger de Twin Towers was. Onvoorstelbaar en enorm indrukwekkend. Voor mij was niet zozeer de ramp indrukwekkend of wat er nog van over is, maar vooral hoe groot het daar is. Het gat is zo enorm groot, daar kun je een complete wijk in bouwen. We lopen nog wat rond, zien nog hoe Amerika zelfs deze ramp commercieel ‘till the bone’ weet uit te buiten en gaan daarna een hapje eten bij een broodjeszaak. Fatsoenlijk eten krijgen is een onmogelijkheid hier. Alles is vet, vetter, vetst. Je probeert zo goed en zo kwaad als het gaat alles zo gegrild mogelijk te krijgen en maar zoveel mogelijk salades te eten. Maar zelfs die druipen van de olie of vet.

Vanavond nog een korte meeting met de teamleiding voor de juiste vertrektijden en uitleg hoe de supporters alles gaan oppakken. Hoewel ik er niet echt zin in heb, zal het wel belangrijk zijn om te gaan. Mocht ik volgend jaar echter weer gaan, dan weet ik wel dat ik meer zelf alles ga regelen en deze groeps-activiteiten achter wegen laat. Gewoon met de taxi/ metro het kaartje ophalen en wandelingen naar Central Park vermijden. Het is te vermoeiend. Morgen een echte rustdag. Geen activiteiten, alleen de friendshipsrun voor het VN-gebouw. 3 kilometer feest heb ik begrepen. Mensen schijnen zich op de meest achterlijke wijze te kleden. We zullen het beleven.

Oh ja, dank jullie wel namens Stefanie en mij voor alle lieve, leuke en ondersteunende reacties. We lezen ze iedere dag weer met veel plezier!