Dag vijf: Marathonday the story

Wat een belevenis en wat een ervaring. Ik heb volgens mij nog nooit fysiek zoveel van mijn lichaam gevraagd, maar ik heb er ook nog nooit zoveel voor terug gekregen. Op 6 kilometer voor de finish had ik het idee dat ik wel kon janken, maar zoals het eerste spandoek in Brooklyn al aangaf: There is only one way to quit, that is the finish! En zo geschiedde.

imageAlles begon gisterochtend om kwart over 4 toen de wekker ging. Je vraagt je nog even af of het nu echt gaat gebeuren, maar geeft jezelf het antwoord al: Het is RACEDAY! Hier heb je afgelopen jaar voor getrained, pijn gehad en wedstrijden gelopen. Allemaal voor deze 4 uur hardlopen.

Om stipt vijf uur vertrekken we naar 5th avenue waar onvoorstelbaar veel bussen klaar staan. Op militaristische wijze worden we in de bussen geladen, hoewel het typische Amerikaanse direct naar boven komt: Good morning runners! Keep on walking to right. You are looking great today! It will be a nice day to run. In een ritje van ongeveer een half uur komen we op Staten Island aan, ons startpunt voor vandaag. Je weet dat het dan nog bijna 4 uur is tot de start. De zon komt net op en het is duidelijk dat er een strak blauwe lucht is. Ik ontmoet een hele aardige Amerikaan die toevallig ook nog een aantal jaren in Nederland gewoond heeft. We zijn allebei debutanten en delen de verhalen over de voorbereiding en alle spookverhalen die we al gehoord hebben over de marathon.

imageOm 9 uur lever ik mijn kleding in bij UPS. Nog even snel naar de wc en dan het startvak opzoeken. In mijn startvak staat ook het paceteam voor een eindtijd van 3:40 klaar. Een paceteam bestaat uit twee ervaren marathonlopers die exact het schema lopen om je naar een eindtijd van 3:40 te brengen. Ik besluit mij er bij aan te sluiten en wel te zien waar het schip strand. Om tien over tien horen we een luide knal, het kanonschot, en het feestje mag beginnen. Tenminste, dat denk je. Maar pas een kwartier later lopen we dan ook daadwerkelijk over de start en loop je de brug op. Kippenvel! Het paceteam loopt mooi door bij de start en wanneer we Brooklyn in komen is de groep ongeveer 50 volgers. Het eerste stuk is nog met weinig publiek, maar wanneer we de snelweg afgaan staan de eerste mensen te juichen en je welkom te heten in Brooklyn. Ook voor het eerst krijg ik te horen: Come on Pieter! Ik kijk verstrooit om mij heen. Wie kent mij hier? Maar mijn naam stond natuurlijk op mijn borst.

Na een kilometer of 10 realiseer ik me dat ik in de ochtend teveel gedronken heb. Ik moet plassen en dat komt niet echt mooi uit. Het is erg druk op de weg en ik ben bang om het paceteam uit het oog te verliezen. Ik loop ruim een mijl vooruit en zoek dan een toilet op. Het duurt echter lang voor ik aan de beurt ben en het paceteam is mij dan ook al lang voorbij. Ik loop ruim 2 mijl op (te) hoog tempo om het paceteam weer bij te halen en kan dan even herstellen. Naar mijn idee vind de paceleider de groep te groot achter het paceteam, en wanneer we de brug op lopen tusen Brooklyn en Queens geeft hij dan ook even gas bij. De eerste mensen moeten afhaken. Queens is een saai gedeelte van de race. Weinig publiek en veel industrie. Wanneer we na Queens de beruchte en langste brug op lopen, de Queensboro Bridge, haalt de paceleider weer het zelfde geintje uit. Hij loopt in verhoogd tempo omhoog en ondanks dat het wel even pijn doet, kan ik hem nog goed volgen. We zijn op dat moment al over de helft van de marathon. De volgers achter de paceleider vallen één voor één af. Wanneer we de 1st avenue in Manhatten inlopen, volgen nog maar 2 of 3 mensen de paceleider. Ik ga aan de linker kant van de weg lopen omdat HollandRunner bij mijl 17 het eerste ontmoetingspunt heeft. Van Stefanie krijg ik mijn zak met bevoorrading overhandigd en we lopen de 1st Avenue af richting Bronx. Vlak voor de eerste brug richting Bronx voel ik dat ook ik moet afhaken. Het heuvelachtige karakter van de 1st Avenue heeft me gebroken. imageIk bedank de paceleider en laat me iets terug zakken. Ik weet dat een tijd onder de 4:00 uur nog steeds mogelijk moet zijn. Wanneer we uit The Bronx weer terug Manhatten in lopen weet ik dat het ergste geweest is, maar dat de heuvels van Central Park nog wel pijn gaan doen. Het gejuich van het publiek blijft aanhouden: “Come on Pieter, you’re looking great! Come on, you can do it! Ik voel me alleen als een ingezakte pudding, dus zo ‘great’ kan ik er niet meer uitgezien hebben. Bij het laatste HollandRunner point realiseer ik me dat ik nog maar één mijl te gaan heb. Ik kom op bekend terrein. Dit heb ik allemaal al een keer gelopen. Bij de laatste 300 yard krijg ik nog wel even een klap: “Was die heuvel hier gisteren ook al? Of hebben ze die nog even snel aangelegd?” Het laatste stukje gaat nog even flink omhoog. Ik zie op mijn eigen tijdmeting dat ik rond de 3:50 binnen kom. Zou ik er net boven, of net onder zitten. Ik krijg mijn medaille, zie naast mij iemand volledig instorten en wordt bedekt met een thermokleed.

imageAls ik eindelijk mijn kleding heb kunnen vinden en heb omgekleed loop ik naar het afgesproken trefpunt van HollandRunner. Daar krijg ik van Stefanie direct mijn eindtijd te horen: 3:49.48! Geweldig!! Onder de vier uur. Gelijk hoor ik ook dat iedereen meegeleefd heeft op de weblog en dat er een heuse live-timing bijgehouden werd. De gevoelens na de finish zijn erg dubbel. Je bent super blij, de pijn valt mee, maar je bent zo ontzettend moe. Je voelt hoe het lichaam 4 uur lang alles heeft gegeven. Na 35 kilometer kwam ook echt even zo’n moment van ‘waar doe je het voor’ maar met die medaille om je nek weet je dat weer. What is next? Voorlopig eventjes niets. Genieten van dit moment en lekker alles over je heen laten komen. Wat een geweldige beleving.

Ik wil iedereen nog wel ontzettend bedanken. Zonder jullie steun, jullie vraagtekens omtrend mijn fitheid, jullie support en alle stimulans was het nooit zo mooi geweest als dat het nu is. Super! Het is een ervaring die ik nooit zal vergeten en een ervaring waar ik nog lang, heel lang van zal genieten.

Share |

Gefeliciteerd Pieter!

Geweldig dat je het gehaald hebt en je bent een unieke ervaring rijker.

Wat ik helemaal knap vind, is dat je nog weer een mooi verslag weet neer te schrijven.

Effe nieuwsgierig, waar had je de mascotte verstopt?

Groetjes Miep

ps. volgend jaar samen met je broer?

Netherlands Gepost door .  op  11/05  om  03:22 PM

Haha, Miep, je bent me net voor. Kijk eens naar de foto’s nu! Ik ben er ‘s ochtends nog mee op de foto geweest! Bedankt voor de support!

United States Gepost door Pieter  op  11/05  om  03:35 PM

Tjezus kerel! Wat een opgave.

Er rest mij niets anders dan te schrijven..

Hulde!! wat een prestatie!

Mark

Netherlands Gepost door Mark  op  11/05  om  04:33 PM

Wat een verslag.. zoooo herkenbaar.. je hebt geweldig gelopen Pieter!! Je hebt wel gemerkt dat ik heel erg met je heb meegeleefd.. Het was zooo gaaf allemaal. Nogmaals van harte. Geniet er lekker van na… dit neemt niemand je ooit nog af.

Over de volgende? Loop je met mij mee, 2e paasdag in Utrecht??

Netherlands Gepost door Ronald  op  11/05  om  04:51 PM

He Neef,

vanaf nu ben je in status veranderd van ‘huisneef’ naar ‘runningneef’
Jongen, wat ben ik trot. haha
kan niet wachten op je verhalen.
En nu weer snel naar Nederland, ik wil je medaille zien!

Netherlands Gepost door mieso  op  11/05  om  04:51 PM

Bedankt dat wij deze geweldige ervaring een beetje hebben mogen meemaken! EN PROFICIAT

Netherlands Gepost door .  op  11/05  om  06:00 PM

Topper. Wist wel dat je er onder kon blijven. Goed gedaan maatje.

Met Max alles goed trouwens. Hij wilde vanmorgen alleen ontsnappen. Wat kan dat beest snel beneden zijn. En ik was al laat voor werk hahahaha.

Netherlands Gepost door .  op  11/05  om  06:18 PM

mooi verslag pieter en gefeliciteerd met deze mooie prestatie!!

martine
http://www.runtodream.nl

Netherlands Gepost door martine  op  11/05  om  06:37 PM

Huhm, op de foto is wel te zien dat je niet 4 uur op de bank gehangen hebt wink Maar ik zeg net tegen Willem: ben bang dat ik er al zo moe uitzie als ik 15 minuten op jouw tempo loop :D Ik kan me er gewoon niets bij voorstellen, 4 uur lang hardlopen…

Hé en die uitnodiging van Ronald moet je wel aannemen vind ik, dan moedig ik je natuurlijk hoogstpersoonlijk aan in me Stadsie!

Netherlands Gepost door .  op  11/05  om  08:45 PM

Tja Pieter, wat moeten we hierop nog zeggen. We stappen net het huis binnen (1.15 u) en lezen dan je prachtige verhaal. Weer voelen we ons sterk met je verbonden en genieten van alles wat je hebt gedaan en gevoeld. Nu inderdaad lekker genieten van de days after. En je mag er ook weer eentje nemen….... Wat zal die lekker smaken. Morgen nog een dagje NY verkennen? Dan zien we je graag woensdag weer in ons koude kikkerlandje. Geniet nog even lekker daar. dikke kus van mama en papa

Netherlands Gepost door .  op  11/06  om  01:46 AM

Geweldige prestatie, zo ruim onder de 4 uur. Dat heb ik niet gered: kreeg een inzinking rond de 18 mijl: maar na 4.15 kreeg ik ook mijn medaille,

Netherlands Gepost door Aad  op  11/06  om  03:47 PM

Reageren is niet mogelijk op dit bericht.

Image Gallery

Marathon Countdown
(Berlijn)

2012-09-30 09:00:00 GMT+01:00

My Supplier

My Shoes

Log in

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Automatisch inloggen bij volgend bezoek?

  • Registreer je nu
  • Password vergeten?
  • Mijn PR's

    05,0KM 0:20:30 - 14-07-2010 10,0KM 0:41:55 - 09-05-2010 14,0KM 1:06.24 - 22-05-2009 16,1KM 1:09.26 - 30-06-2010 21,1KM 1:32.10 - 09-01-2011 42.2KM 3:11.11 - 28-11-2010

    Aankomende Evenementen

    Coole Websites

    Weblog Categorieën

    Mijn Profiel

    Zoeken op de site