Berlin Marathon: DNF

• Door Pieter op 28-09-08 om 12:40
• Categorie:  Berlijn Marathon •
• (9) Reacties

Ik zal het even kort houden. Net terug en wil heel graag douchen. Maar heb de Marathon dus NIET uitgelopen. Tot kilometer 22 ging alles perfect. Geen centje pijn, heerlijke tempo en ondanks de drukte niet al te gek veel zigzaggen. Maar zoals ik al schreef, TOT kilometer 22.

Bij kilometer 22 komt er een meneer aan die ondanks zijn achterstand toch nog graag een nieuw wereldrecord wou lopen en daar niets of niemand voor in de weg liet lopen. Meneer trapt op mijn hak die ik net op dat moment omhoog zou tillen. Ik voel mijn been de tillende beweging maken maar mijn hak blijft staan. Ik voel even de pijn maar zou verder lopen. Bij deze marathon fietsen artsen tussen de deelnemers door en toevallig zag net zo’n fietsende arts dit gebeuren. Hij komt naast me, vraagt of alles ok is en nog even zeg ik ja, maar naar twee stappen zeg ik nee.

Ik moet stoppen en hij bekijkt mijn voet. Drukt erop en ik maar proberen te doen alsof het geen pijn doet. Helaas geloofd hij mij niet en zegt dat ik naar het volgende EHBO punt moet. Al met al loop en ren ik nog kleine stukjes tot kilometer 25, het punt waar de EHBO staat. De dokter laat me daar achter en de EHBO kijkt verder. Dan zeggen ze dat ze het niet helemaal vertrouwen, maar omdat ik er wel op kan staan lijkt het redelijk. Ik vraag of ik door mag, maar Helga (ze heet vast niet zo, maar ik vind haar nu wel zo. ) zegt dat het einde verhaal is. Om er zeker van te zijn dat ik ook daadwerkelijk stop loopt iemand met me mee naar de eerste Metro en zet me daar op.

Terug bij start/finish kleren opgehaald en moest daar opnieuw naar de EHBO. De aanwezige arts heeft mijn been ingetapet en geijsd. Nu moet ik het even laten rusten. Gevoel is dus kut. Zeker omdat ik op schema liep voor een nieuwe PR. Eerst maar even laten bezinken, douchen en een biertje drinken. New York volgend jaar gaat dus niet door, moet eerst revanche nemen hier.

Hele verhaal volgt straks.