Be More Ultra-Tour, mijn hele verhaal

BMUT 2010

Leeuwarden - Nog voor ik één letter getypt heb weet ik dat dit én het langste verhaal gaat worden dat ik ooit in één blog geschreven heb, én het meest emotionele stuk. Mijn verhaal van de Be More Ultra-tour 2010. Het hardloopevenement waar ik veel tijd en energie ingestoken heb, maar nog belangrijker, waar ik zo ontzettend veel voor terug gekregen heb.

Dinsdag 23 maart start ons avontuur. Ik heb de dagen ervoor al vrij gehad maar bleek dat ook wel nodig te hebben. Spullen regelen, tas pakken, alles was al met al maar weer net op tijd klaar en geregeld als ik om kwart voor zeven de trein pak richting IJsselmuiden. Door familieomstandigheden bij Kees hebben we, in overleg met Kees, als groep besloten niet aan het einde van de middag te verzamelen, maar op avond. Tegen half 10 zijn we compleet. Martine, Léonie en ik als lopers, Petra, Ingrid, Tiny, Annemarie en Gert als begeleiding. Richard zou woensdagochtend komen. Onderwerp van de avond? Roze rokjes…..

image

DAG 1

Vol spanning sta ik woensdag op. We ontbijten heerlijk bij ons eerste gastgezin, de familie van de Wetering. Het hele huis is voor ons verbouwd en wij worden nog even verwend met een massage. Om half 10 druppelen de eerste lopers binnen en ook Richard komt erbij. Als ook wij ons omgekleed hebben in, jawel, de roze rokjes is het hek van de dam. Maurice maakt schitterende foto’s van ons in de rokjes en we hebben de grootste lol. Het weer zit enorm mee en om klokslag half 11 vertrekken we voor een prachtige etappe. Ik probeer de eerste 20 kilometer met vrijwel iedereen een praatje te maken, maar na de eerste stop bij CP1 krijg ik een ‘klein’ darmprobleem. Iedere vijf kilometer zoek ik zo’n beetje de zijkant van de weg op en bevuil deze stelselmatig. Lang leve het feit dat toiletpapier mee hadden op de fiets van Ingrid. Het witte binnenbroekje van het roze rokje was iets minder wit na afloop….

image
Effe poepuhhh!!

Op 42 kilometer krijg ik het toch echt moeilijk. Mijn buik doet ontzettend zeer dat ik bij binnenkomst van Kampen/ IJsselmuiden besluit rechtsaf een stuk van ongeveer 3 kilometer af te snijden. Als ik die beslissing kenbaar maak komt Ingrid naast mij fietsen en geeft mij een les die ik mijn leven niet meer zal vergeten. Dankzij haar, en haar alleen, loop ik de etappe uit. Ondanks alles, ondanks de pijn in de buik pak ik mijn eerste Ultraloop en merk ik voor het eerst dat het lichaam veel meer kan dan de geest je verteld. Na nogmaals een heerlijke massage reizen we af naar Heemskerk waar Rinus ons een warm welkom geeft door al grote posters op de lantaarnpalen geplakt te hebben en de vlag buiten te hangen. Prachtig! We komen binnen waar het eten al op ons wacht, laten nog een paar foto’s maken door een fotograaf van de krant en duiken daarna snel het bed in. De eerste dag zit erop. WOW!

image

DAG 2

Donderdag 25 maart begint in alle rust. Omdat we pas op avond zullen lopen hebben we de hele dag om te genieten van alle twitterberichten die er geplaatst worden, elkaar wat beter te leren kennen en in mijn geval om mijn maag op rust te krijgen. Veel eten, veel drinken, het lijkt te werken. Om half 4 vertrekken we richting de atletiekbaan van DEM waar de start van de tweede etappe is met opnieuw ook John en Ritchie aan de start. We lopen opnieuw een schitterend parcours, voornamelijk het eerste stuk door de duinen en vanaf kilometer 20 ongeveer het strand op. Daar krijgen we een flinke regenbui op onze kop, maar wat later blijkt zal dat ook letterlijk de enige echte bui van de week zijn! Het begint rond 7 uur langzaam echt donker te worden en het lopen over het strand, in het donker, blijkt een prachtig avontuur te zijn. Ik loop de hele etappe betrekkelijk gemakkelijk, veel beter dan een dag daarvoor en vermaak me heerlijk met verhalen van Claudia. We lopen kort na 30 kilometer nog enigszins fout doordat we een stuk strand pakken waar ongeveer drie meter water tussen liep. De keuze was, of terug, of dwars door het water heen. Martine neemt me op sleeptouw en zegt dat het niet diep is, dus huppa, erachter aan. KOUD en tot je schenen in het water. Alles is nat, maar ach, het droogt vanzelf. De laatste kilometers lopen we weer door bewoond gebied van Beverwijk, waarbij Richard en Léonie het thuishonk ruiken. Ik mag dan wel een goede dag hebben, maar om bij 43 kilometer het tempo met anderhalve kilometer per uur te verhogen gaat me net te ver. Ik loop samen met Martine naar de finish die we even voor elf uur bereiken. Ruim 48 kilometer. Moe, maar geweldig!

Na het douchen en ontvangen van een leuk geschenk van Bjorn reizen we af naar Driebergen. Onderweg eten we nog heerlijke pastasalade van Petra en om half één zoek ik mijn bedje op. Een heerlijk matras, voor het eerst in twee dagen geen matje op de grond! Brr, wat lekker! Helaas wil het slapen niet direct. De spanning van de avond, mogelijk het eten, maar ook het brandende gevoel in de benen zorgt ervoor dat ik pas anderhalf uur later in slaap sukkel. Wetende dat om half 7 de wekker weer gaat.

image

DAG 3

Wanneer die gaat en we genieten van een heerlijk door Petra klaargemaakt ontbijt komen er twee dames binnen die ons opnieuw verwennen met een massage. Wat een luxe deze week! Tegen half 10 komen we aan in een bewolkt en enigszins regenachtig Apeldoorn. Als de groep compleet is vertrekken we voor onze volgende ‘vifty’, en de 100 binnen een tijdbestek van 24 uur. Het begin is stroef, en eigenlijk kom ik na een goede dag over het strand vandaag niet in mijn ritme. Het parcours is prachtig, maar ik moet gigantisch afzien. Bij kilometer 30 wordt er veel goed gemaakt als ik ineens de Friese vlag zie! Pappa is daar! Samen met collega Peter staan ze ons op te wachten. Ik heb pijn aan mijn spieren en die worden dan ook losgeschud door Ingrid, maar de grootste opleving krijg ik door het onverwachte bezoek van mijn Pappa! Heerlijk.

image

Het maakt het lopen er die dag niet makkelijker op, maar voor even is het heerlijk. Wanneer we verder lopen moet ik nog altijd vechten de vermoeidheid, maar van stoppen is geen sprake. Die knop is in IJsselmuiden definitief omgegaan. Als ik het echt lastig krijg met het tempo gaat de groep in zijn geheel achter mij lopen. Daarmee bepaal ik het tempo, maar nog belangrijker, komen we gelijktijdig aan. Ik had er al vrede mee een paar minuten later te finishen, maar voor mij laat de groep vandaag zien hoe hecht we zijn geworden in drie dagen. Helaas moeten we niet 50, maar 52 kilometer lopen, dus op het moment dat ik denk dat we er bijna zijn, is het nog een stukje. Moe, maar erg voldaan finishen we na ruim 5 uur lopen. Geen bui gehad, weer een topdag!

image

Onderweg naar Uden, onze slaapplaats, merk ik dat de moeheid volledig toeslaat. Ik kan het niet meer warm krijgen en bij Tiny thuis zit ik ook warm ingepakt in mijn dekbed op de bank. Met PANNEKOEKEN!! Doe alsof je thuis bent zullen we maar zeggen. Na een pijnlijke, maar zeer effectieve massage van Ingrid zoek ik vroeg mijn bed op.

DAG 4

Zaterdag sta ik voor het eerst in 2 dagen fit op. Alleen mijn scheenbeen is zorgwekkend dik. Ik plaats er nog wat ijs op en om half 11 starten we opnieuw, nu vanuit Uden met de grootste groep van de week. We worden uitgezwaaid door ongeveer 200 lopers en toeschouwers die Tiny geregeld heeft. Erg indrukwekkend.

image

Ik merk echter al na 7 kilometer dat het niet gaat. Zodra we het onverharde oplopen zak ik met iedere stap door mijn rechtervoet heen. Na 15 kilometer, nog voor het eerste checkpoint, geef ik aan dat ik uit ga stappen. Ik lig bij de verzorgingspost op de grond en voel me klote. Mijn benen zijn in dagen niet zo goed geweest, maar de pijn is te erg. Mijn scheenbeen is nog dikker geworden en doorlopen is onverantwoord. De pijn word echt heel groot als we als vier dreamteam lopers een afscheidsknuffel geven en ik de rest van de groep weg zie lopen. In vier dagen is een band ontstaan met deze toplopers en ik voel hoe kut het is dat ik nu niet verder kan.

Ook Ritchie heeft het al moeilijk na 15 kilometer. Zijn pijn is ook aan het scheenbeen en wanneer ik de groep weer zie op 30 kilometer valt ook hij uit. De twee ‘Leeuwarders’ stappen binnen 15 kilometer achter elkaar uit. De klap is hard. We zwaaien de lopers uit voor hun laatste 20 kilometer en Ritchie en ik gaan ‘zielig’ doen bij de atletiekbaan. Daar word ijs op de scheenbenen gelegd en wachten we de binnenkomst af. Het blijkt een indrukwekkende etappe geweest te zijn, die Tiny later omschrijft als een hoogtepunt in zijn toch zeker indrukwekkende loopcarrière! Ritchie en ik wachten de lopers op met een finishlint, met voor Martine de croques direct achter de finishlijn. Het is nog 50 kilometer tot Hilversum!

DAG 5

Na opnieuw een goede nacht, ditmaal in huize Meijer, stap ik de laatste dag op de fiets om toch de hele etappe mee te kunnen. Ik zie de lopers hun startfoto maken en realiseer mij dat het de eerste en laatste startfoto is waar ik niet op sta. We volgen de lopers en ik krijg bewondering voor Ingrid en Gert, die de hele week de lopers geholpen hebben met jasjes uit/ jasjes aan, drinken en verzorging tijdens het lopen. Achter de groep aanfietsen blijft wel een rare gewaarworden, helemaal als we de eerste vijftien kilometer ook nog eens politiebegeleiding hebben die ieder kruispunt vakkundig voor ons afsluiten. Gevolgd door een luid applaus van de lopers uiteraard. Sommige, lees MARTINE, lopers hebben nog territoriumdrang en kunnen het niet laten om eindelijk eens tegen politieband te pissen, sja, je moet toch wat hé op zo’n dag.

image
Laatste startfoto, zonder ondergetekende

Als we in de buurt van Hilversum komen voegen zich steeds meer lopers bij de groep. Ik begin onrustig te worden. Ik heb aangegeven mee te gaan lopen voor de laatste kilometer. Is dat al bijna? Houdt mijn voet het? Zit mijn rokje wel recht? wink Als we de bebossing voor Hilversum uitkomen zie ik Nike en stap ik de fiets af om mee te gaan lopen. Het zijn slechts een paar honderd meter, maar wel hele indrukwekkende. Hand in hand lopen we de atletiekbaan binnen. Ritchie staat ons met een lind op te wachten, kippenvel! Het zit erop, 250 kilometer, 5 dagen, geweldig. Iedereen heeft het toch even te krap, ik krijg en geef iedereen een dikke knuffel, zie mijn hele familie staan met de Friese vlag uiteraard en zie daar Wilma staan uit Zuid-Afrika, voor wie we uiteindelijk dit allemaal gedaan hebben. Hoeveel geld is het geworden?!

image

Als iedereen fris en fruitig is na het douchen en voor het eerst weer eens een spijkerbroek draagt gaan we geld tellen. Een paar duizend hier, een paar duizend daar, benefietfeest opbrengst, sponsors, het telt langzaam op. En dan moet het bedrag ingevuld gaan worden op de cheque, die overigens schitterend geworden is. Het bedrag….. 11.000!! Euro, veel meer dan verwacht of gehoopt. Prachtig! We lopen naar boven en worden warm onthaald in, jawel, het FRIES! Ik versta het alleen niet, want de boxen staan de andere kant op, dus zal nu wel de reputatie van nep Fries hebben. We lopen naar binnen, zien daar alle gasten staan, krijgen een luid applaus en kunnen eindelijk na de nodige foto’s onze cheque laten zien! Supertrots, geweldig! Een passend einde aan een prachtige week.

Er zijn zo verschrikkelijk mensen die ik na deze week wil bedanken, van onze extra lopers, tot de supporters, volgers op twitter, de blogs, sponsoren en alle mensen die zich voor ons ingezet hebben. Toch kies ik een heel selectief klein groepje uit om met name te bedanken. Nike, die voor ons zoveel betekend heeft om dit evenement mogelijk te maken. Herbalife, die ook verschrikkelijk veel energie en goederen geleverd heeft en onze gastgezinnen, waar wij de huizen letterlijk van in bezit namen voor 24 uur.

Maar voor mij meest belangrijk: Ingrid, Petra, Annemarie, Tiny en Gert, jullie waren als begeleiding voor ons steunpunten tijdens deze 5 onvergetelijke dagen. Stuk voor stuk, onvoorwaardelijk, ge-wel-dig. Dikke kus voor jullie.

En natuurlijk als laatste: Martine, Léonie en Richard, ik heb het echt een eer gevonden met jullie te mogen lopen en zoveel van jullie te mogen leren. Dingen die ik de rest van mijn leven zal meedragen en nooit meer zal vergen. “Pijn is een emotie, en emoties kun je uitschakelen” Pure onzin, maar het werkt wel. smile Ik heb het gevoel dat ik met al deze speciale mensen nieuwe vrienden heb gekregen die ik koester, net zoals ik dit bijzondere evenement koester. Geweldig.

Dank jullie wel, allemaal,

Pieter

Share |

En weer, bij het lezen van dit verhaal,tot het diepste geroerd. De hele week al krijg ik hetzelfde te horen van de lopers die meeliepen hoe indrukwekkend onze tocht wel was. Mensen die nog nooit 10 km liepen gingen er nu 20 mee om maar een klein voorbeeld te noemen.

Netherlands Gepost door Tiny  op  04/01  om  05:58 AM

RESPECT met hoofdletters. Meer woorden heb ik er niet voor. Ben erg blij dat ik er een dag bij was.

Netherlands Gepost door Aad  op  04/01  om  07:17 AM

Hoe langer, hoe beter, al die verhalen. Je beleeft het steeds opnieuw…..vooral het kippenvel moment in Apeldoorn toen je vader daar ineens stond met de vlag. Zo mooi.
Zo grote grensverleggende super Pieter, iets waar jullie zo lang aan hebben voorbereid is nu alweer voorbij, maar wat was het ontieglijk-mega-super-fabulastisch mooi.
Diepe buiging voor u meneer de Boer en een dikke kus! You focking ran 165km!

France Gepost door Petra  op  04/01  om  08:41 AM

Mooi verhaal Pieter.Vond het super om een stukje met jullie mee te lopen.Ook ik heb veel geleerd!!!Bedankt voor de loop en de gezelligheid!

Netherlands Gepost door Jaco  op  04/01  om  10:00 AM

he sissieboy af - mooi verhaal. En man wat hebben we je zien groeien, ik ben echt trots op je. Want wat ben je diep gegaan!
Je hebt voor eens en altijd bewezen dat je een man bent grin
En ja, nieuwe vrienden, we zijn voor altijd verbonden, je bent een mooi mens!!
Ik zie je in apeldoorn bij de hardloop4daagse, gezellig!!
xxx

Netherlands Gepost door martine  op  04/01  om  10:07 AM

Mooi verslag Pieter. En nog mooier dat je deze ervaring en fantastische mensen nooit zult vergeten!

Netherlands Gepost door Andrea  op  04/01  om  10:22 AM

De foto in Uden zegt alles ; hoe je gigantisch kan afzien en hoe een hele mooie vriendschap nog hechter is geworden. Heb genoten van die paar kilometer die ik mocht meelopen !!

Netherlands Gepost door Bjorn Paree  op  04/01  om  10:35 AM

Mooi verhaal weer Pieter…. kippenvel!
Ik heb heel veel respect voor jou! Wat jij gepresteerd hebt… ongelooflijk! Nu even lekker rustig aan met je pootje…

Het rokje stond je goed…;-)

Netherlands Gepost door Patricia  op  04/01  om  10:51 AM

Pieter, wat een prachtig verhaal! Ik heb echt (net als de anderen) diep respect voor wat je gedaan hebt. En ik vond het enorm leuk om heel eventjes in real life met je gepraat te hebben op het strand. JIj bent voor mij de grootste held!

Europe Gepost door Paula  op  04/01  om  11:13 AM

Pietertje, pietertje. Wat een bijzonder verhaal, een mooi verhaal. Geweldig om te zien dat dit tegelijkertijd een levensles is geweest! Om nooit te vergeten! Jij ook bedankt!

France Gepost door Marjon van de Wetering  op  04/01  om  11:14 AM

zo gaat ‘t altijd in ‘t leven: er moet een ongeluk gebeuren voor de mensen gevaar zien, je moet een roze rok dragen voor je weet dat je een man bent, en je moet uitstappen voor je weet hoe fijn de groep is. Je mag fier zijn op je prestatie en, vooral, de opbrengst van deze fantastische actie!

Great Britain (UK) Gepost door geert  op  04/01  om  11:24 AM

Een waanzinnig mooi verhaal Pieter. De BMUT was fantastisch… bijzonder. Nu lekker lang nagenieten van alle indrukken/ervaringen.

Netherlands Gepost door Jacqueline  op  04/01  om  12:32 PM

Nogmaals Pieter, diepe bewondering voor wat jij hebt gepresteerd in die 5 dagen (OK 4 dan, maar toch). Diep respect en wat een fantastische week was het!

France Gepost door ruud  op  04/01  om  05:58 PM

Ik gaan geen commentaar meer geven op dit soort prachtige verhalen, ik blijf dan alleen maar in herhaling vallen!

Netherlands Gepost door M@urice  op  04/01  om  07:05 PM

Mooi beschreven en je bent mijn doorzetter van de toer!.
Had niet verwacht dat je zo ver kon komen en ik zelf was al na 1 dag lopen best kapot, ken je nagaan wat een bikkel je bent.
Geniet ervan na en het zal lang bij je blijven.
Fijn je ontmoet te hebben en zie je in Leeuwarden bij de marathon!.
Groet Rinus.

France Gepost door Rinus  op  04/01  om  08:01 PM

Ik heb het ook al op mijn blog http://www.runningronald.nl/lopen-voor-goede-doelen/be-more-ultra-tour-5e-etappe geschreven, jij bent zonder twijfel de HELD (!!) van de BMUT. Ongelooflijk wat jij hebt gepresteerd!! Ik vind je een über-mega-giga-enweetikveelnogmeer-bikkel. Diep diep diep respect voor wat jij hebt gepresteerd!! Ik vond het leuk dat ik de 5e etappe heb mogen verzorgen voor jullie en wat een super evenement was dit, en dan de opbrengst.. oeff.. ONWIJS GOED

Gefeliciteerd PIETER!! Je bent een geweldige vent!!

Netherlands Gepost door RunningRonald  op  04/01  om  08:28 PM

Elk verhaal heeft uiteindelijk het zelfde einde, en die is geweldig om te kunnen lezen bij een ieder van jullie. Ik heb het eerder geschreven maar respect blijft en een grote verdienste heeft iets moois gemaakt.
Geniet hier nog lang van en hopelijk zal je scheenbeen weldra beter aanvoelen wat die tol verdien je niet.

Netherlands Gepost door Rich@rd  op  04/01  om  08:53 PM

Goed geschreven, weer het zelfde verhaal maar toch weer heel anders geschreven.
Ik was zo slim dit verhaal op mijn werk te lezen op mijn mobieltje.
Sta ik daar weer een beetje emotioneel te zijn
Het was echt een heel bijzondere ervaring om met een paar van die fijne mensen dit avontuur te delen.
Inmiddels zijn we een paar dagen verder en ik kan het bijna niet los laten.
Dit was een ervaring die ik niet snel zou vergeten.
Pieter jij hebt geweldig goed gelopen ook al was het soms heel zwaar.
Ik hoop dat je weer snel hersteld en dat je met de ervaring die je nu hebt opgedaan nog vele leuke dingen gaat doen op loop gebied.
Het was top om je op deze manier te leren kennen

Netherlands Gepost door Richard van der Klis  op  04/01  om  09:17 PM

Een pracht verslag Pieter, ik heb er maar een klein stukje van kunnen proeven maar wat een happening was het.

Netherlands Gepost door Koen Martens  op  04/01  om  09:43 PM

Diep respect voor al de lopers, ook zij die het niet helemaal gehaald hebben. Mooi verhaal en vrienden voor het leven verzachten de pijn van de blessure en de opgave.

Belgium Gepost door Wim  op  04/01  om  09:54 PM

Poeh, mooi verhaal Pieter!
Wat een ervaring! Om nooit te vergeten… Geniet maar lekker na enne een prestatie om trots op te zijn!

Netherlands Gepost door kit  op  04/01  om  10:39 PM

Wat een machtige ervaring hebben jij en de andere lopers gehad. Te gek dat ik daar een deel van mee mocht maken. Diep respect voor hetgeen jij gepresteerd hebt.
En, dat rokje staat je fantastisch wink

Netherlands Gepost door John  op  04/02  om  07:47 AM

En zo is het!!! Het was geweldig, nee het is geweldig. En elke keer als ik weer iemands versie lees beleef ik het weer een beetje opnieuw…...zou het zo weer doen!

United States Gepost door Leonie  op  04/02  om  01:05 PM

Lieve allemaal. HEEL HEEL erg bedankt voor alle mooie reacties. Heb ze gelezen, 1 voor 1, keer op keer. Prachtig!

Nu lekker herstellen en weer beginnen met lopen. Volgende doel? Hardloop4daagse!

@Leonie: Zo weer doen? Euhm, ja, maar mag ik wel even herstellen? :p Oh ja, en dan ‘gewoon’ 250 km, zonder gemiep van mijn kant. wink

Netherlands Gepost door Pieter  op  04/02  om  01:41 PM

Het was een overgetelijk evenement… dit gaan we nooit meer vergeten. . je hebt het meer dan super gedaan. 165 km is heel ver. van harte met je prestatie

Netherlands Gepost door hans  op  04/02  om  06:53 PM

Prachtig verhaal Pieter. Ik heb diep respect voor je doorzettingsvermogen!
Geef je lichaam de rust die het nodig heeft en dan gaan genieten van de hardloop4daagse!

Netherlands Gepost door .  op  04/02  om  09:47 PM

Nogmaals GEFELICITEERD, ik heb jouw verhaal gelezen en echt het was net of ik er zelf bij was,zo goed geschrven. In mijn gedachten was ik ook erbij, en heb de afgelopen zondag ook n 50 km gelopen bij mij in de buurt van Vlaardingen en omgeving,in de geest van de BMUT,Jij hebt echt alles gegeven wat er in jouw vermogen zat, ik vind dat je heel ver gekomen bent,
Nogmaals klasse,

Netherlands Gepost door Gert Jan  op  04/03  om  01:25 PM

Je hebt een flinke prestatie neergezet als de nieuwkomer bij de ultra’s. Super gedaan!
Maar het was misschien toch wel erg zwaar voor je, hopelijk is alles snel weer in orde.

Netherlands Gepost door Vincent  op  04/03  om  05:54 PM

Wat een verhaal…...........zit het nu op de boot in Friesland te lezen. En wat was het superleuk om mee te lopen, erg gezellig, fijn dat ik je nog een beetje kon vermaken;-). Je hebt super gelopen op het strand en 165km is echt geweldig gedaan. Zie je snel weer eens ergens en wie weet eens samen lopen.

Veel succes met herstel!!

Netherlands Gepost door .  op  04/04  om  10:24 PM

Nette prestatie!! Erg goed. Je bent een spiratie

Netherlands Gepost door Rijk worden  op  09/15  om  12:54 AM

Reageren is niet mogelijk op dit bericht.

Image Gallery

Marathon Countdown
(Berlijn)

2012-09-30 09:00:00 GMT+01:00

My Supplier

My Shoes

Log in

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Automatisch inloggen bij volgend bezoek?

  • Registreer je nu
  • Password vergeten?
  • Mijn PR's

    05,0KM 0:20:30 - 14-07-2010 10,0KM 0:41:55 - 09-05-2010 14,0KM 1:06.24 - 22-05-2009 16,1KM 1:09.26 - 30-06-2010 21,1KM 1:32.10 - 09-01-2011 42.2KM 3:11.11 - 28-11-2010

    Aankomende Evenementen

    Coole Websites

    Weblog Categorieën

    Mijn Profiel

    Zoeken op de site