Amsterdam Marathon 2010: 1:29 uur NEE 1:36.25 bijkletsen

• Door Pieter op 20-10-10 om 15:33
• Categorie:  Wedstrijd Verslagen •
• (8) Reacties

Amsterdam -  Het was tijd om eens bij te praten, bij te praten in ongeveer 1:29:59. Tenminste, dat was Léonie haar idee. En ik was er erg enthousiast over, want ik ben ook al een tijdje op zoek naar een PR onder de 1:30. De Amsterdam Marathon, daar moest het gebeuren, afgelopen zondag. Het was super gezellig en we hebben een uur en 36 minuten kunnen bijpraten…..

Na wat twitterverkeer heb ik vorige week dinsdag Léonie toch maar eens gebeld. De vraag was simpel: In hoeverre ben je serieus met die tijd onder de 1:30 op de halve marathon? Ik voel er wel wat voor, maar ik moet dan wel weten dat ik de avond ervoor niet ineens gekke dingen ga doen. Het antwoord was duidelijk, we gaan voor die tijd onder de 1:30! Prima.

En zo stonden er zondag een roze en een blauw paar Nike Racers gezamenlijk in het startvak. Onder het mom ‘de dood of de gladiolen’ knallen we weg de zon in. Het lijkt erop dat de laatste nazomerdag van 2010 hier plaats mag vinden en dus kan de korte broek, kort shirt en zonnebril aan en op. Naast deze Nike-babe durf ik echt niet in een ander merk te lopen, dus alles met de ‘swoosh’ erop. Met uitzondering van mijn bril dan.

Weten hoe pijnlijden eruit ziet? Zo dus.

We lopen de eerste kilometers volgens schema, zo rond de 4:15 per kilometer. Ik hoor echter na 3 kilometer al een zwaar hijgende Léonie naast mij, maar niet zeker hoe erg ze afziet laat ik het zo. Dat ze afziet was voor mij wel zeker, want van praten komt niet veel. Lekker handig als je bij wilt praten….

Na drie kilometer vind Léonie het wel goed. Het idee van onder de 1:30 wordt uit het hoofd gezet. Nog even overweeg ik er alleen vandoor te gaan, ik voel me beresterk, maar ik vind het veel leuker vandaag om met Léonie door te lopen. Er is nu wat meer tijd om te kletsen doordat het tempo iets omlaag gaat, maar de opmerking op 16 kilometer: “Doe mij maar een 100 kilometerrace, pfff” spreekt boekdelen.

Ontsnapt uit Artis, gevonden in het vondelpark

Bij de verschillende fotografen gaan we als een stel crashende vliegtuigen op de foto, in het vondelpark moedigen we een losgeslagen olifant aan die de hele marathon aan het lopen is en bij 20 kilometer weet Léonie het tempo weer te vinden. Oorzaak? Koen staat langs de weg! En ineens gaat het tempo weer richting de 4:15 en bijna sprinten leggen we de laatste mooie meters in het Olympisch stadion af. Wat een geweldige indrukwekkende ervaring is dat toch!

Laatste KM, ineens het gas er weer op.

Na de finish komen we vrijwel direct Hero tegen van RunningCenter Leeuwarden. Hij was ons onderweg al voorbij gedenderd en finished een minuut voor ons. Al met al was het voor mij een makkelijke halve marathon, waar ik mijn tweede tijd ooit liep. Geen moment afgezien, mooi kunnen trainen op genoeg voedsel nemen tijdens het lopen en op het aanpassen van mijn pasfrequentie. Oh ja, natuurlijk vooral veel lol hebben met Léonie! Doen we snel weer!

Foto’s met dank aan Gerjanna, Bjorn en John de Boer