Als echte toerist door Berlijn

• Door Pieter op 27-09-08 om 15:08
• Categorie:  Berlijn Marathon •
• (3) Reacties

Tegen alle regels in ben ik vandaag op stap gegaan. Hoewel ik mooi op tijd terug ben (tijd van schrijven 14.31 uur) moet je het eigenlijk niet doen. Je vermoeit je alleen maar veel te veel. Maar het is én mooi weer én mijn eerste keer in Berlijn.

Vanochtend mooi vroeg eruit. Omdat ik al om 22.00 uur in mijn bed lag was ik ook om 7 uur wakker. Gedouchte en ontbijt genomen en toen de op verkenning. Ik had gisteren al besloten om niet mee te doen aan de breakfastrun, omdat ik toch graag wat wou zien van de stad en het mij anders een hele ochtend zou kosten.

Mijn eerste trip was lopend naar de start. Ik moet per slot van rekening weten wat ik morgen kan verwachten. Is het te lopen en hoe lang doe ik erover. Welgeteld 5 minuten! Ik heb het echt perfect gekozen! Daar komt bij dat het hotel ook nog eens piekfijn in orde is, dus dat scheelt heel veel. Uiteraard bij de Brandenburger Tor (Branden-Burger, de nieuwste bij McDonalds? ) mooie foto’s genomen en toen even naar de finish. Pff, als ik 42 kilometer gelopen heb mag ik daar juichen! Het was een drukte van belang in verband met de skeelertocht die vandaag gehouden wordt.

Na de Bandenburger Tor door naar het Holocaust Mahnmal. Het gigantische oppervlak met stenen moet herdenken aan de Holocaust, terwijl eronder het museum schuilgaat. Ik ben maar niet binnen geweest. Het ging om 10.00 uur open en was daar al rond een uur of 9.

Volgende op het verlanglijstje was de ruïne van Kaiser-Wilhelm-gedächtniskirche. Ik wist niet dat ze een poging gedaan hadden om er weer een kerk naast te zetten. Lelijk gebouw. Wel mooi dat ze dit monument laten staan. Vanaf de kerk was het niet heel ver meer om even langs het Olympisch stadion te gaan, waar de ontbijtloop ongeveer ten einde zou moeten zijn. Een klein foutje, omdat ik op de terugweg daarvan erachter kwam dat natuurlijk nu iedereen MET mij de metro moest hebben. Dat werd even passen en meten, gelukkig ben ik niet zo dik.

In de metro kom ik aan de praat met een Duits meisje dat haar eerste marathon gaat lopen. Binnen de vijf uur zegt ze, maar als ik haar getrainde lichaam zie denk ik dat ze vooral geen druk op zichzelf wil leggen en keurig ergens rond de vier uur binnen komt. Een andere man schiet mij aan met de woorden dat hij morgen op kilometer 18 water gaat uitdelen. Ik zal het in de gaten houden als ik nog fit ben even dag zeggen. Leuk hoe het toch bij de Duitsers sterk leeft.

Mijn laatste ritje gaat langs twee andere monumenten uit de oorlog. Eerst bezoek ik de East Side Gallery. Het langste stuk Berlijnse muur dat nog staat. 1,5 kilometer muur als kunstwerk. Volgespoten met graffiti, maar eigenlijk wel toe aan een nieuwe beurt. De verf is er op veel plekken bijna helemaal af. Wel erg indrukwekkend en onvoorstelbaar. Hoewel je al wel direct nog de verschillen tussen oost-Berlijnse gebouwen en west-Berlijnse gebouwen kunt zien. Mijn tour door Berlijn houdt op bij Checkpoint Charlie, de enige grensovergang in Berlijn tussen het oosten en westen, waar in 1961 Russische en Amerikaanse tanks dagenlang recht tegenover elkaar stonden op het punt om elkaar af te maken.

Het was een enerverende reis door Berlijn, waar ik vooral tot de conclusie ben gekomen dat de stad het toch nog heel veel moet hebben van de Oorlog en zijn tijd dat het gesplitst is geweest. Of, zoals je dat in de communicatie zo mooi benoemd, de oorlog is hun unique selling point. Terwijl de stad wel veel schoonheid in zich heeft.

Het weer is en blijft schitterend. Misschien wel iets te mooi! Gelukkig starten we vroeg, 9.00 uur plaatselijke tijd. Dus de temperatuur zal nog niet tot het heetst zijn. Rond half 1, mijn finishtijd , zal het echter flink afzien worden met een temperatuur boven de 20 graden. Nu even uitrusten, foto’s online zetten en morgen weer een verslag. Van, jawel, de MARATHON!