Haarlemmermeer marathon. Hard lopen en grote meeting!

• Door Pieter op 06-09-09 om 23:32
• Categorie:  Wedstrijd Verslagen •
• (12) Reacties

Hoofddorp - Vorige week zag ik op verschillende weblogs staan dat er toch best wel wat mensen zouden afreizen naar de Haarlemmermeer Marathon. Tien kilometers, halve marathons, hele marathons, het kon niet op. Iedereen ging wat doen. En laat het nou net mijn vrije zondag zijn. Dus ik ook maar in Hoofddorp!

Zonder startnummer, op basis van na-inschrijving. Een nieuwe belevenis voor mij. Ik had in Zwolle natuurlijk niet op mijn eigen naam gelopen, en dus ook geen startnummer vooraf, maar eigenlijk bedenk ik mij normaal verder voor die tijd dat ik een wedstrijd wil lopen. Het inschrijven ging echter heel makkelijk, het kost alleen iets meer.

Op het terrein rond de sporthal kom ik direct Ronald al tegen, die is natuurlijk ook niet te missen als persoon. Na Ronald stromen er flink wat webloggers, twitteraars en aanhang binnen. Bekende gezichten van eerdere ontmoetingen, maar ook veel nieuwe gezichten. De zin, ‘Ah, jij bent Pieter van de challenge’ is dan ook veel gehoord. Daarom: JA! Morgen komt de update, echt waar!

Achterste rij: Roy, Paul, Marie-José, Sjoerd, Gertn, Gonda, Clauda, Richard Leeuwis, Richard vd Klis, Léonie en Johan.
Voorste rij: The Runningman Pieter, Patrick, Ronald, Ton, Patricia en Petra

Na de groepsfoto verplichting vertrekken we naar de start. Het duurt lang voor het startschot valt. Het is niet echt heel warm en het wachten maakt het er niet beter op. Als we eindelijk weg zijn kost het me ruim twee kilometer om weer warm te worden.

Het parcours is open en niet heel bijzonder of mooi. Eigenlijk een beetje saai. Met name ook omdat er compleet geen publiek is. Ik vind al snel een man die een strak en constant tempo aanhoud van ongeveer 4:40 m p/km en besluit hem te volgen. De man moet denk ik gestoord van mij zijn geworden, want ik blijf 17 kilometer hem als een schaduw volgen. Hoe vreemd dat ook klinkt, maar ik heb geen moment het idee gehad dat ik echt aan het hardlopen ben.

Mijn persoonlijke haas. Grote dank aan hem!

Op kilometer 16 besef ik echter wel dat ik op PR tempo aan het lopen ben. (1:39) Het staat niet op de planning, maar langzaam denk ik van ‘zal ik dan toch??’ Ik besluit geen groot risico te nemen om me echt kapot te lopen en wacht tot kilometer 19 om het tempo te verhogen. Ik ben te laat. Ik loop de laatste kilometers weliswaar 20 seconde per kilometer sneller, passeer vlak voor de splitsing tussen marathon en halve marathonrunners Mo nog even, maar het is niet genoeg voor de PR. Ik had eerder moeten vertrekken van mijn ‘haas’. Ik was te bang, het ging te makkelijk.

The Runningman aan het werk.

En dus kom ik compleet relaxed over de finish. Zo ben ik nog nooit gefinished. Ik ben niet moe, geen kramp, geen pijn. Ik krijg wat drinken, een medaille en douche me even snel in de sporthal. Daarna terug naar de finish voor de binnenkomst van de marathonlopers! Eerst de winnaars, maar dat boeide niet echt. Mij ging het om de bekenden!  Als de 3 uur gepasseerd is op de klok weet ik dat Ronald eraan moet komen. Van zijn haas Rik, die ik bij toeval tegen kwam, had ik al begrepen dat het tempo prima was. Dus die tijd onder de 3:10 moet goed komen! Ruim 3:05 staat op de klok als ik het JVC shirt om de hoek zie komen! Ik schreeuw nog even: KOM OP! En zie Ronald passeren naar de finish.

Daarna is het wachten op de titelverdedigster, die volgens de commentator weer op kop ligt! Claudia! De vraag van de commentator wordt al snel veranderd van: gaat ze winnen? Naar: Wordt het een nieuw parcoursrecord. Het antwoord: Jah! 3:22.25, alsof het niets is! Wow!

Persoonlijke hardlooptoppers Ronald en Claudia. Wow, wat een kanjers! En zo gewoon gebleven.   

Daarna komen steeds meer toppers binnen: Richard vd Klis, Ton, Mo en Léonie. Super! De marathonlopers komen langzaam weer op adem. Dan volgt de huldiging voor Claudia, die we gigantisch missen, maar voor de foto krabbelt Claudia gewoon nog een keer op die eerste plaats, en daarna wordt het toch tijd om afscheid te nemen. Terug naar Friesland!

Ik vond het echt een super leuke dag. Ik zag net op de foto van Ronald dat ik gewoon nog mensen niet gezien of gesproken heb, dat komt de volgende keer!

Ik wil nog wel één speciaal bedankje uitspreken: Petra (kanjer!) GertN en Gonda! Echt super dat jullie zo stonden aan te moedigen. Ik kan dat altijd erg waarderen wanneer je toch bekenden langs het parcours ziet staan! Super!