Berlijn Marathon: Het marathonverslag

• Door Pieter op 20-09-09 om 18:45
• Categorie:  Berlijn Marathon •
• (25) Reacties

Voor alle foto’s klik HIER of kijk hier rechts naast! Het staat niet super tof, maar daar kijk ik in NL wel naar!

Berlijn - Wil iemand mij herinneren dat marathons lopen helemaal niet leuk is. Dat ik dit eigenlijk nooit meer wil doen?

Wow! Wat een marathon. Wat een weer. Mijn dag begon vanochtend om kwart voor zeven. Vette kriebel in de buik. Wat ontbijt je? Hoeveel drink je nog voor de marathon? Hoe voel je je? Ik voel me super! Maar of dat een garantie is voor een goed resultaat? Kom ik wel voorbij die 25 kilometer. Dat moet toch wel?

Half 8 vertrokken naar het startgebied. Toch wel zeker 5 minuten lopen en daar rond kwart over acht mijn kleren ingeleverd. Tot mijn grote schrik kwam ik erachter dat ik mijn gelletjes vergeten was! Geen nood. Via de telefoon mijn ouders ingelicht en ik wist waar ze stonden na zes kilometer, dus dat moest goed komen!

Alle hardlopers voor de start van Berlijn Marathon

Dan de start. Lekker rustig vooraan in startvak E. Een paar seconden voor start opnieuw genieten van Vangelis en weg zijn we! Mijn tweede Berlijn Marathon! Ik zie vlak achter mij een paceteam van 3.30 en besluit deze maar te volgen. Dat is eigenlijk wat ik het beste geval ook wil lopen. Dus ik zie wel hoe ver ik kom.

Na zes kilometer is dus het afgesproken eerste ontmoetingspunt met mijn ouders. Gewapend met Friese vlag met mijn naam zijn ze makkelijk te vinden. Ik krijg mijn gelletjes en zal ze weer op kilometer 20 terug zien!

Mooi plekje op zes kilometer bij Central Station

Het weer is schitterend, maar wel een beetje te schitterend. Strak blauwe lucht, al bij de start ruim 20 graden. Ik weet dat ik moet drinken, drinken, drinken. Iets waar ik vandaag achter ben gekomen is het drinken van thee dat bij mij goed werkte. Ik hou helemaal niet van thee!

Alles gaat gesmeerd en op kilometer 20 krijg ik het eerste flesje drinken van mijn ouders aangereikt. Kan ik mooi een drinkpost overslaan. Ik volg dan nog steeds het paceteam 3.30. Een kilometer verder loop ik ineens KeesdeLoper tegen het lijf. Ik zie hem, passeer hem en vraag of alles goed gaat. Het antwoord: Nee! Het is warm.

Ik voel me nog goed, passeer het 21 kilometerpunt, zie het punt waar ik vorig jaar uit de race eruit gelopen werd paf, ineens, daar is de man met de hamer. Ik kan het niet verklaren. Is het de warmte, teveel gedronken, te weinig gedronken, zeg het maar. Rond 24 kilometer loopt KeesdeLoper mij weer voorbij. Kijkt nog één keer om maar ziet dat ik het moeilijk heb. Hij lijkt een tweede adem gevonden te hebben.

Al met al los ik het uiteindelijk naar mij mening goed op. Ik voel druk op mijn blaas. Hou even een korte plaspauze, pak het volgende drinkpunt in zijn geheel en voel me een stuk beter. Dus plassen, water drinken, thee drinken, energydrink en banaan. Schijnbaar had ik het even nodig. Ik vervolg mijn weg, kom niet meer onder de 5min. p/km maar voel me een stuk beter.

Op 32 kilometer zie ik de Friese vlag weer! Mijn ouders hebben een derde punt bereikt en ik juich hun toe en zij mij! Heerlijk. Ik voel me weer redelijk maar pak wel mijn rustmomenten bij de drankposten. Het voelt niet helemaal super. Nog 10 kilometer te gaan. De wishtime van 3.30 kan ik vergeten, de realistische tijd van onder de 3:40 wordt krap. Ik zet nog iets aan, maar bekoop dat direct met de volgende man met de hamer. Het zit er gewoon niet meer.

En dus besluit ik uit te lopen. Geen gekke dingen meer te doen. Als ik de 41 kilometer voorbij loop zie ik die Tör. Ik ben er bijna!! Voor de laatste keer ook de Friese vlag! Ik zwaai naar ze, maar het effect is dat alle andere mensen mij ook gaan aanmoedigen. Erg grappig! Ik loop naar de Tör toe, geef hem een kusje en loop de laatste 200 meter. Ik heb hem gehaald. Mijn ultieme wraak voor 2008. De tijd, 03:42:34, doet er eigenlijk niet echt meer toe. Ik heb mijn tweede World Major Marathon gelopen en ik ben dolgelukkig!

TheRunningman en KeesdeLoper voor de Reichstags

Na de finish de medaille om, warmtekleed om, maar die snel weer afgedaan, veel te warm. Wel heel veel water drinken. Man wat heb ik een dorst. Bij het kleren ophalen kom ik KeesdeLoper weer tegen. We maken een foto en hij heeft hem ondanks zijn probleem met de warmte toch in 03:31:35 gelopen. Hulde!

Bij de familiereünieplaats ontmoet ik mijn ouders weer. I did it! Maar zij ook! Op vier plaatsen staan binnen 42 kilometer! Een hele prestatie! We gaan terug naar het appartement, waar ook een aantal collega’s van mijn vader even snel komen douchen. De mannen zijn echte snelheidsduivels. Twee van hen ruim onder de 3 uur. 02:48:44 en 02:52:22. De derde 3:17:40 en de laatste vergelijkbaar met mij. (die kan ik even niet vinden ) Wat een prestatie.

Mijn trotse ouders bij de finish!

Het zit erop. Voorlopig even geen plannen voor volgende wedstrijden. Een korte looppauze denk ik.

Wil iemand mij herinneren dat marathons lopen toch wel leuk is. Wanneer wordt de volgende?