IMPRESSIE: De Berlijnse Muur

Berlijn - Al weken is er veel te doen in het nieuws over de val van de Berlijnse muur, nu 20 jaar geleden. Met de val van de muur kwam een einde aan de jarenlange afscheiding van de bewoners van één stad. Voor school heb ik mij de afgelopen periode verdiept in deze rare scheiding van het communistische Oosten met het democratische Westen. Daarbij stond ‘de muur’ centraal, een muur die verdwenen is, maar gek genoeg dit jaar ook gerestaureerd.

imageimage

Want niet de hele muur is afgebroken. 1316 meter zogenaamde binnenmuur is blijven staan. Dit stuk muur, tussen Berlin Ostbahnhof en de Oberbaumbrücke in Friedrichshain-Kreuzberg, is het bewijs van wat eens een scheiding was tussen twee werelden. Een scheiding waar zeker 136 mensen de dood bij vonden door een poging te ondernemen te ontsnappen naar het westen.

image

Dit laatste stuk volledige muur is in 1989 omgedoopt tot de East Side Galary, een schilderwand waar vele kunstenaars een (politieke) graffiti schildering op achtergelaten hebben. Toen ik vorig jaar de muur bezocht was deze in zeer slechte staat. Dit jaar kwam ik terug en was bijna de volledige muur gerestaureerd. Hieronder volgt een korte impressie van ‘toen en nu’.

imageimage

imageimage

imageimage

imageimage

image

Kenmerkend voor de muur was het feit dat vele mensen ‘hun’ berichtje op de muur achter lieten. Doordat de volledige muur gerestaureerd is zijn alle oude teksten verdwenen. Op de ‘nieuwe muur’ is een groot vlak leeg gelaten voor alle nieuwe teksten voor de komende 20 jaar.

image
Do I have to say more?

Maar ondanks het feit dat deze gebeurtenis nu weer even in het nieuws staat, deze week bleek eens te meer hoe snel de mensen vergeten wat voor rare dingen de mens in het verleden heeft gedaan. Dingen waar we van zouden moeten leren. Kinderen beweren nu al dat Goebels het dagboek van Anne Frank geschreven heeft en Adolf Hilter coach was van het Duitse bondselftal. [MIRROR]

De reden dat wij zo snel vergeten? Ik weet het niet. Ik heb er een essay over proberen te schrijven, maar ik krijg er geen duidelijk antwoord uit. Wij vinden het prettiger om ons druk te maken over 2 dagen geen telefonie of internet, dan te realiseren dat wij in een generatie leven waar bijna voor geen nee te koop is. Dat was in ‘het Oosten’ wel anders…..

Pieter

Melk

Een klasgenootje van mij heeft voor haar minor een filmpje moeten maken voor een commercial. Ik vind hem geweldig. Kijk allen, ze heeft de hits ook hard nodig voor een positieve beoordeling!

Powned? Toch maar niet!

PownedHilversum - De heuse oorlog die is ontstaan binnen het publieke bestel eindigt morgen. Voor die tijd moeten aspirant omroepen minimaal 50.000 leden hebben en bestaande omroepen een groter ledenaantal om te mogen blijven uitzenden of om meer uren op tv te krijgen. Één van die nieuwe omroepen zal de GEENSTIJL-dochter Powned moeten worden. Hieronder mijn mening, waarom ik denk deze omroep geen haar beter is.

Ik moet heel eerlijk zijn dat ik bij voorbaat als persoon al wat tegen de oprichting van Powned heb. En dat heeft alles te maken met een bepaald hoofd dat we dan teveel op tv moeten zien, en wel die van Rutger Castricum. Had je bij omroepman Bart de Graaf een grote lach om je gezicht zodra je die op TV zag, bij Rutger moet ik altijd spontaan naar de wc.

Maar dat even terzijde. Want hoe ‘vernieuwend’ ze zichzelf ook vinden of, en nu citeer ik letterlijk: “PowNed kortom, neemt haar kijkers serieus. Dat hebben we met GeenStijl de afgelopen zes jaar wel bewezen.” En daar staat direct de eerste leugen. Tientallen, zo niet honderden mensen hebben zich in de afgelopen weken suf gewerkt om genoeg leden binnen te halen, om maar die 50.000 binnen te halen. Maar terwijl ‘meneer Rutger’ vermoedelijk al rond half maart de champagnefles ter hand nam om te vieren dat het minimaal aantal leden gehaald was, bracht hij naar buiten dat ze er nog lang niet waren en nog zeker een paar duizend leden nodig hadden. De teller op de site liep maar af en pas een week voor 1 april was het streefaantal gehaald. Of nee? Het waren er perongeluk nog 8.0000 meer, maar ja PowNed neemt haar kijkers serieus, dus we belazeren ze vanaf het eerste moment.

Dat Powned haar leden belazerd, a la, die willen dat geloven en zijn er al lid van dus zullen vermoedelijk niet beter weten. Dat Powned ook haar potentiële leden belazerd, dat is toch wel vrij dom. Op de website van Powned staat namelijk ook de volgende tekst te lezen:

(..) Wij hebben immers geen loterij nodig om zieltjes te werven, laat staan een gratis dvd, kookboek of ander lullig cadeau waarmee de publieken je proberen binnen te halen. PowNed aanhangers zijn lid geworden uit overtuiging dat er iets grondig mis is in Hilversum.(..)

Maar oh-oh. Als je dat laat staan op je website en je gaat toch minimaal twee (Klik voor 1 en Klik voor 2) wervingsacties starten, dan vraag je er toch om dat mensen je niet serieus KUNNEN nemen?

En nou zitten ze binnenkort aan die tafel, met al die andere publieke omroepen, de beschikbare uren te verdelen op de Nederlandse TV. Wordt het dan echt vernieuwend? We zullen zien, of zou daar de volgende leugen zitten. Per slot van rekening? Hoe leuk is dat programmaatje op Veronica? Ik vind het altijd perfect om bij in slaap te vallen. Misschien toch vernieuwend.

Ik zou zeggen: Powned?? Don’t!

Het Milgram Experiment

Een stukje psychologie vandaag.

De psychologie van de mens interesseert mij altijd, maar levert vaak ook schokkende resultaten op. Zo was er ooit het t ‘Stanford Prison Experiment’,onderzoek waarin 21 vrijwilligers betrokken werden in een nagemaakte gevangenis. Elf personen werden de gevangenen, 10 werden hun bewakers.

36 uur nadat het onderzoek gestart was moest de onderzoeker, Philip Zimbardo, de eerste ‘gevangene’ laten gaan omdat deze extreme depressies, onbeheerste huilbuien en woede-uitbarstingen kreeg. Na zes dagen werd het onderzoek zelfs helemaal stop gezet omdat de grenzen tussen experiment en werkelijkheid compleet verdwenen bleek te zijn. De ‘gevangenen’ werden gekleineerd, onderdrukt en geïntimideerd, terwijl de ‘bewakers’ zich beestachtig gedroegen. Alleen maar omdat ze in positie gezet werden!  Het onderzoek zou officieel twee weken duren.

Het onderzoek waar ik echter me in aan het verdiepen ben, is een onderzoek wat wel veel gelijkenis toont met bovenstaande. Het Milgram Experiment, gedaan door Stanley Milgram in 1961, bleek schokkend. Rond dezelfde tijd was het proces gestart tegen Adolf Eichmann, één van de oorlogmonsters uit de tweede wereldoorlog. Milgram vroeg zich af of het werkelijk zo kon zijn dat, zoals deze monsters beweerde, ze het alleen maar deden omdat het hen opgedragen werd.

Het idee was simpel voor dit experiment. Je hebt een leerling en een leraar. Ze trokken beide een lootje waarin stond of ze leerling of leraar waren. De leraar was een echt proefpersoon, de leerling een acteur, maar dat wist deze proefpersoon uiteraard niet. Eigenlijk stonden op beide lootjes hetzelfde, zodat ze altijd zeker wisten dat de proefpersoon leraar werd.

De leraar en leerling werden beide in een aparte kamer gezet. De leerling werd vastgebonden en voorzien van een band die elektriciteit doorgeeft. De leraar stelt een vraag met vier antwoorden. Bij ieder fout antwoord moet hij een hendel overhalen die de leerling een stroomstoot geeft. Iedere keer 15 volt meer. En dit tot een maximum van 450 volt. Uiteraard was de leerling al lang losgekoppeld en werd er bij iedere stroomschok een bandje afgespeeld waarin er werd geschreeuwd en gekrijst, totdat de leerling op een gegeven moment helemaal niet meer reageert. Ook dan gaan de vragen nog door, tot het maximum van 450 bereikt wordt. Reageert de leerling niet, dan moet de vraag na een aantal seconden als fout worden gerekend.

Grote vraag is, waarom gaan de proefpersonen door met zoiets. Als jij hoort dat iemand zoveel pijn hebt, dan ga je toch niet door? Het antwoord lag heel simpel. In dezelfde kamer als de leraar zat ook een professor in een witte jas. De professor geeft continu aan dat je door moet gaan, ondanks het geschreeuw. Dit werd gedaan in vier stappen:
1. Please continue.
2. The experiment requires that you continue.
3. It is absolutely essential that you continue.
4. You have no other choice, you must go on.
Had de leraar na dit vierde argument nog bezwaar, dan werd het onderzoek stop gezet.

Vooraf werd gevraagd aan psychologen hoeveel mensen tot het einde zouden doorgaan. Tot de 450 volt met geen enkel teken van leven meer. De onderzoekers schatte dit op één tiende van een procent. De uitkomst bleek echter schokkend. Ruim 60 procent van alle deelnemers ging door tot het einde, vooral omdat een meerdere dat tegen jou zeg en geen enkele kandidaat stopte voor de 300 volt!

Daarmee wordt er IETS aangetoond van de volgzaamheid van de mens. Als keuzes voor ons gemaakt worden, lijken wij die orders ook veel makkelijker op te volgen. Blijft de grote vraag natuurlijk: Wat zou jij gedaan hebben?

Hier een filmpje van het onderzoek zoals hierboven beschreven. Deze is overigens volledig in scene gezet.

Nederlandse taal

woordenboekRegelmatig krijg ik nog wel eens opmerkingen over de stukken die ik geschreven heb. En ik moet ook erkennen dat er nogal eens wat aan schort. Vooral het feit dat je even iets uit de losse pols schrijft en het daarna niet controleert resulteert nog wel eens in een vage zin of slechte taaltechnische opbouw. Op dit moment heb ik een moduul Taalbeheersing. Heel handig om toch wat skills op te bouwen. Voor de tentamenperiode die nu volgt moeten wij een brief schrijven. Leuk en aardig, maar vergeet niet dat je daarvoor geen spellingscontrole op de computer hebt. Gevolg is dus dat ik WOORDENBOEKEN heb moeten aanschaffen. Want wie heeft tegenwoordig nog een actueel woordenboek? Dus deze maar aangeschaft gelijk met het groene boekje. (uiteraard) Zucht, weer 50 euro verder. Maar think positive. Wie weet wordt de kwaliteit op deze weblog ook weer wat verbeterd. wink

Angsten

Er zijn bepaalde dingen in het leven waar je gewoon liever niet mee bezig bent. Ieder mens heeft wel dingen die je liever niet doet of, als het half kan, ontwijkt. Nou heb ik er best wel wat, als ik er zo over nadenk. Als ik een doktersprogramma op tv zie, dan zap ik snel door en ook een vingertje breken in een film is aan mij niet besteed. Maar al mijn angsten zijn wel te herlijden naar één ding. Het is altijd medisch.

imageWaarom dit relaas. Nou, voornamelijk omdat ik twee dingen eigenlijk al veel te lang uitstel. Naar de dokter gaan en naar de tandarts gaan. De tandarts is toch zeker al weer een 2 jaar geleden. Hoogste tijd dus. Mijn lieve moeder maar gevraagd een afspraak te maken, dan kan ik er tenminste niet onderuit. De dokter moet ik zelf regelen. Morgen ga ik dan ook bellen. De dokter had ik eigenlijk al in eind november moeten regelen. Na New York ben ik fysiek namelijk nooit meer volledig hersteld. Mijn been, en dan met name de rechter, is echt een issue. Hij hersteld iedere keer wel, maar de lichtste (loop)belasting is weer funest en ben ik weer een week of langer uit de running.

Vorige week zondag heb ik genoten. Met schitterend weer heb ik een prachtige duurloop gedaan. Beginnend vanaf Z1 en dan steeds iets sneller. Totdat de knie er mee ophield. Strompelend ben ik thuis gekomen en vanaf dat moment wist ik dat het fout zat. De pijn is na een week nog niet afgezakt en kreupele Pieter loopt als Frans Bauer op zijn trouwerij. Dus morgen echt een afspraak maken. En dinsdag dan maar het bezoek. Één ding weet ik wel, ik laat me niet wegsturen met ‘rust houden’ want dat heb ik genoeg gedaan na New York. De dokter mag met wat concreter’s komen.

Verder ook nog leuke plannen. Morgen met 4 klasgenoten naar Rijswijk. Aldaar een interview doen bij het ministerie van Justitie op de afdeling IND. Voor mijn opleiding moeten wij inventariseren wat de afdeling interne communicatie allemaal doet. Ons leek het leuk om dat uit te zoeken bij een grote organisatie als de IND. Dankzij mijn vader in contact gekomen met de desbetreffende afdeling en morgen het gesprek. Spannend!

Stukje school

Wij hebben bij mij op school een soort tweewekelijkse schoolkrant, genaamd HSK. Het is leuk om op die manier op de hoogte gehouden te worden wat er gaande is. En geloof mij, op een school met rond de 10.000 studenten, gebeurt er genoeg. Zowel de grote dingen als de kleine dingen komen in het nieuws. Nu staat er een grote nieuwbouw op de planning, een vestiging eigenlijk voor de opleiding die ik volg. Maar het viel mij al op dat de bouw al een tijdje stil ligt. In de HSK werd hier het volgende over geschreven:

image
Het gaat buurtbewoners (die er amper zijn, want we zitten tegen een industrieterrein aan) dus niet om de bouw zelf, maar om het principe. Heerlijk. Ook de wetenschap dat dit weer een ton aan gemeenschapsgeld kost mag allemaal niet baten. Lekker kortzichtig, zo is mijn mening.

Angry log

Ja, het wordt vandaag even tijd voor een angry log. Ik heb mij de afgelopen weken weer op lopen vreten over ons huidige kabinet en de opvatting over studenten in ons kleine kikkerlandje. Met ‘onze socialistische partner’ PVDA stevig in het zadel zou het toch voor de midden en onderinkomens beter moeten worden. Mag je de studenten daar ook onder rekenen?

Het lijkt er niet op! Zo geeft de PVDA geen krimp op het moment dat dhr. Plasterk (christenunie) op de proppen komt met het plan om het laatste jaar van bachelor zelf te gaan betalen/ de beurs om te zetten naar een lening. Daarnaast gaan de studielasten omhoog, de studiedruk omhoog, maar moeten studenten zich nog altijd scheel werken om rond te kunnen komen. Wie kan een huur van een kamer (a 350 euro gemiddeld) betalen, een studie betalen en nog enigszins kunnen leven zonder je kapot te werken. 15 tot 20 uur werken is geen uitzondering, naast de gemiddelde tijd van 40 uur die je kwijt bent aan studeren. Wil je dan ook nog een sociaal leven? Sja, dan moet je toch ergens nog tijd weg toveren. Hardlopen, (3 tot 4 keer in de week) vrienden en andere activiteiten. Schijnbaar zijn dat stelletje in Den Haag vergeten dat leven ook genieten mag zijn. Dat er ook tijd moet zijn voor andere dingen en dat het ronduit klote is om je carrière te beginnen met een vette studieschuld.

Waar komt deze frustratie vandaan? Omdat het niet alleen ophoud met je onderwijskosten en huur van je woning. Vandaag boeken besteld voor periode drie en vier. Voor periode één en twee waren de kosten al 300 euro. Periode drie en vier? Doe er maar weer 300 euro bij op. Die PVDA, die maakt alles echt socialer hoor…...

Zinloze discussies

Ik heb mij afgelopen week weer volop kunnen verbazen. Mensen zijn en blijven rare wezens. Dit keer gaat het om mijn mede groepsgenoten voor een project wat wij op school hebben. De bedoeling is dat we een marketingplan schrijven voor Bolletje. Bolletje (van het beschuit) wil zich in een willekeurig land vestigen en wij schrijven daar het plan voor. Prima idee.

Na een eerste brainstorm-sessie zijn we tot een gezamenlijk besluit gekomen om voor China te gaan. Het land van de toekomst met mogelijkheden genoeg. Idee is om de koekjes, die extra lange, te gaan exporteren. Lekker bij de thee toch? Voor al die theeslurpende spleetogen. Het idee werd kritisch ontvangen door de leraar, maar ach, het is een eerste brainstorm?

So far, so good. We hebben een leuk idee en terwijl de rest van de groepen bij ons in de klas naar Belgie of Engeland gaan, steken wij onze nek uit. Mijn groepsgenoten zijn echter dusdanig geschrokken van de feedback van de leraar dat de twijfel is toegeslagen. En dan wordt het net Expeditie Robinson. Iedereen gaat voor zichzelf denken. Ineens komen de conventionele ideeën als Belgie en Engeland. Lekker saai! Het zal dan wel iets met de leeftijd te maken hebben. Maar kritieken kunnen ook zorgen voor goede motivatie om alles eruit te halen en hoeven niet perse negatief te zijn.

Maar ieder gaat nu dus voor zichzelf denken en een daadwerkelijke beslissing komt er niet. Gevolg is mail op mail van alle groepsgenoten maar niemand die tot een uiteindelijk beslissing komt. Ik blijft maar gewoon bij China. Of in ieder geval anders een uitdagend land. Willen ze in Oost-Europeaan geen theekoekjes? Dit is toch de regio waar de grootste groei in de aankomende jaren te verwachten is?

Studeren in je vakantie

Studeren is niet meer wat het geweest is. Vroeger had je tenminste herfstvakantie, kerstvakantie en voorjaarsvakantie. Nu heet dat op HBO collegevrije weken. Dat wist ik ook wel. Maar had er niet rekening mee gehouden dat ik zoveel huiswerk zou hebben. :( Gelukkig is er dan JOHANNEKE! Die sleurt me gewoon mee naar school, alwaar we relaxed aan de portfolio kunnen werken. Beetje zittend op een bank of in de Fatboy. Studeren is niet meer wat het geweest is…..

image

image

Image Gallery

Marathon Countdown
(Berlijn)

2012-09-30 09:00:00 GMT+01:00

My Supplier

My Shoes

Log in

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Automatisch inloggen bij volgend bezoek?

  • Registreer je nu
  • Password vergeten?
  • Mijn PR's

    05,0KM 0:20:30 - 14-07-2010 10,0KM 0:41:55 - 09-05-2010 14,0KM 1:06.24 - 22-05-2009 16,1KM 1:09.26 - 30-06-2010 21,1KM 1:32.10 - 09-01-2011 42.2KM 3:11.11 - 28-11-2010

    Aankomende Evenementen

    Coole Websites

    Weblog Categorieën

    Mijn Profiel

    Zoeken op de site