Dag 5: Marathon Day!!

Het is dan eindelijk zover, vandaag gaat de marathon dan echt van start.
Het is hier nu 9.15 uur en Pieter is nu al een tijdje bij de start dus is het even aan mij (stef) om een stukje te schrijven.
Vanmorgen om 4.00 uur ging de wekker en is Pieter opgestaan. Als eerste heeft hij zijn runningkleding aangetrokken, inclusief zijn startnummer.
Vervolgens heeft hij zijn wegwerp kleding aangetrokken en als laatste heeft hij zijn reservekleding aangetrokken die hij straks in zijn tas doet en in bewaring geeft aan UPS.
Om 4.30 uur is hij naar beneden gegaan om een paar broodjes te kopen en om dan eindelijk naar de bussen te lopen die hem naar de start brengen.
Intussen ben ik weer lekker in bed gegaan en heb zojuist mijn ontbijt gekocht en heb alles ingepakt voor wat ik straks nodig heb.
De supporters vertrekken om 10.15 uur richting het eerste supporterspunt, dat houd in dat ik eerst nog even naar de start kan kijken.

Vanavond volgt het volledige verslag van de Marathon Day!!

Dag 4: Evening before….....

De officiele klok geeft aan op de site van New York Marathon dat het nog iets meer dan 11 uur is. Ik moet heel eerlijk zijn, zo vlak voor ik naar bed ga, dat ik echt zenuwachtig ben. De tas is gepakt. Alle spullen 4 keer gechecked. Nieuwe batterijen in de Polar hartslagmeter, maar toch. Je houdt een gevoel dat je iets mist. Maar ik heb er zin in!! En het gaat helemaal goedkomen. Expres heb ik mijn metrocard niet meegenomen. Uitstappen in de race is dus uitgesloten. We gaan voor de 26,2 miles! Of, zoals al die f*cking Amerikanen zeggen: You can do it!

Nog 11 uur, 23 minuten en 56 seconden te gaan.
Still counting.

Dag vier: Friendshiprun en rustdag

imageAllereerst: Stefanie heeft vandaag de Friendshiprun van 3 kilometer gelopen. En niet bepaald op een makkelijk vlak parcours, maar gewoon 3 kilometer klimmen en dalen. En na 23 minuten was daar dan die verlossende finish. Maar wel eventjes gedaan! Wie had dat anderhalf jaar geleden nog gedacht! Respect. Of hoor ik daar een inschrijving van de halve marathon in Egmond aankomen?

Vanochtend werd ik voor het eerst wakker met een kriebel in mijn buik. Morgen is het zover, hoor ik ergens ver in mijn onderbewustzijn. Een soort onderbuikgevoel in positieve zin. Ik heb er zin in, maar ik begin het wel heel spannend te vinden! We waren opnieuw vroeg op, dit keer omdat de Friendshipsrun op de planning stond. Ik wist niet helemaal wat ik er van moest verwachten. Wel wist ik dat het een feest is waar ieder land zich van zijn beste kant probeert te laten zien. Dat is wel toevertrouwd aan Nederland! Beneden in de lobby zien we dan ook al de oranje t-shirts, hoeden en zelfs sokken! imageHet is een ontspannen en gezellige sfeer wanneer we richting het gebouw van de Verenigde Staten lopen. Voor iedereen die al wat foto’s had lopen bekijken: Dat grote gebouw wat op de foto staat, wat eigenlijk het fotograferen niet waard is, dat is het VN-gebouw.

Bij de VN kan ik mijn ogen niet geloven. Echt IEDEREEN is nationalistisch ingesteld hier. Alles oranje voor Nederland, alles blauw voor de Fransen en Italianen. Rood voor de Spanjaarden, hoeden voor de Mexicanen en de Japanners uiteraard in traditioneel gewaad. Je hebt ogen, oren en cameralenzen tekort. imageMaar toch probeer je een indruk te geven, terwijl één of andere hoge pief van de Verenigde Staten zijn welkoms speech geeft in de achtertuin van de VN, waar al deze 18.000 mensen zich verzameld hebben.

Om negen uur startten we, onder begeleidende muziek van het politiecorps van New York. Wachtend voor de start was er nog een zeer actieve Fries die met succes de mensenmenigte tot een wave kon bewegen. Ook het ´het is stil aan de overkant´en ´Er staat een paard in de gang´ werd weer opgevoerd voor een internationaal publiek. Uiteraard lieten andere landen dit niet over zich heenkomen en dansten en zongen vrolijk hun eigen liederen. Het was een zeer uitgelaten feestje. Ook tijdens het lopen, dat geen moment daadwerkelijk op rap tempo komt, blijft de sfeer ontspannen. Een lopende wave, ooit gezien? Ik vandaag wel! Stefanie merkt vandaag dat het lopen op tempo toch net even iets anders is dan op hoog niveau tennissen. Het is gewoon een andere discipline.

imageAls we over de finish komen is het normaal om shirtjes te wisselen met andere nationaliteiten. Helaas gaat dat dit jaar niet op. Het traject is verplaatst in verband met een olympische kwalificatie voor de Amerikaanse atletiekmannen. Daardoor finishen we niet in Central Park en is shirtje wisselen op de 6th avenue er helaas niet bij. Dus we hebben nog veel lol bij het kijken naar rare polonaise tafarelen van de organisatie van HollandRunner zelf. Tot groot plezier van de New York Police Band die amper hun lachen in kunnen houden. Strikt tegen de regels zo lijkt het, want iedere keer ging het gezicht weer in de plooi, of dat werd geprobeerd.

imageDe rest van de dag was een rustige hangdag. Lekker internetten en hangen in de lobby alhier. Nog even naar H&M geweest voor handschoenen en muts voor morgen. Voor nog geen 6 dollar geslaagd, zodat ik ze morgen met een gerust hard kan ‘doneren’ aan de daklozen. Ik heb er zin in! Het gaat beginnen! Het weer lijkt positief. 16 graden en onbewolkt. Ik hoop het. Dan zal ik het ’s ochtends niet zo bibberend koud hebben! Morgen het hele verhaal!

Dag drie: Times Square

image

Dag drie: Over trainen en Ground Zero

Vanochtend opnieuw vroeg wakker. Om acht uur stond een gezamenlijke training op het programma van HollandRunner. Dit betekende acht uur melden in de lobby van het hotel, waarna we massaal naar Central Park gewandeld zijn. Onderweg een leuke mede-loper leren kennen die ook voor het eerst de marathon gaat lopen en eigenlijk een vergelijkbare voorbereiding als die van mij gehad heeft. Maar hij zet in op 4:20 uur, terwijl ik toch echt niet boven de 4:00 uur wil komen. Verwacht ik toch teveel van mezelf?

imageIn central park werd pas echt duidelijk hoe groot de groep van HollandRunner is. Met ruim 800 mensen staan we op een groot grasveld te zwaaien naar de camera’s die gretig foto’s maken. Na een korte introductie, die niet te volgen was voor mij, wordt de groep opgedeeld voor de training. Eerst nog even wat foto’s laten schieten door Chris, de fotograaf, voor het debutantenverhaal dat ik ga schrijven voor HollandRunner. Daarna sluit ik aan bij de groep en terwijl een saxofonist Hup Holland Hup voor ons speelt lopen wij richting finish van de marathon. We zien hoe de druk langzaam groeit. Niet alleen bij ons als lopers, maar ook bij de organisatie die erg statisch reageert als wij met een groep van ongeveer honderd mensen de finishlijn passeren.

imageWe vervolgen onze weg en stoppen na een minuut of vijf bij één van de mooiste skylines tot dusver gezien van New York. Ik heb Stefanie, die ’s ochtends is blijven liggen, ’s middags meegenomen om hier van te genieten. Uitkijkend over het water zie je New York in zijn optima forma. Geweldig. Opnieuw, wat een stad! Na een korte stop lopen we door in Central park, waar we na 45 minuten terug komen bij de groep en afscheid nemen. Ik pak de metro terug en na een korte douche en ontbijt gaan Stefanie en ik dus naar Central Park.

imageWe hebben een uurtje heerlijk genoten en besloten nog één andere ‘highlight’van New York te bekijken. Liever gezegd, een vroeger hoogtepunt. Juist: Ground Zero. We pakken de Metro en al snel komen we bij wat vroeger de Twin Towers was. Onvoorstelbaar en enorm indrukwekkend. Voor mij was niet zozeer de ramp indrukwekkend of wat er nog van over is, maar vooral hoe groot het daar is. Het gat is zo enorm groot, daar kun je een complete wijk in bouwen. We lopen nog wat rond, zien nog hoe Amerika zelfs deze ramp commercieel ‘till the bone’ weet uit te buiten en gaan daarna een hapje eten bij een broodjeszaak. Fatsoenlijk eten krijgen is een onmogelijkheid hier. Alles is vet, vetter, vetst. Je probeert zo goed en zo kwaad als het gaat alles zo gegrild mogelijk te krijgen en maar zoveel mogelijk salades te eten. Maar zelfs die druipen van de olie of vet.

Vanavond nog een korte meeting met de teamleiding voor de juiste vertrektijden en uitleg hoe de supporters alles gaan oppakken. Hoewel ik er niet echt zin in heb, zal het wel belangrijk zijn om te gaan. Mocht ik volgend jaar echter weer gaan, dan weet ik wel dat ik meer zelf alles ga regelen en deze groeps-activiteiten achter wegen laat. Gewoon met de taxi/ metro het kaartje ophalen en wandelingen naar Central Park vermijden. Het is te vermoeiend. Morgen een echte rustdag. Geen activiteiten, alleen de friendshipsrun voor het VN-gebouw. 3 kilometer feest heb ik begrepen. Mensen schijnen zich op de meest achterlijke wijze te kleden. We zullen het beleven.

Oh ja, dank jullie wel namens Stefanie en mij voor alle lieve, leuke en ondersteunende reacties. We lezen ze iedere dag weer met veel plezier!

Dag twee: Over tickets en indrukken.

Wat een geweldige dag. Ik denk dat ik voor twee spreek als het een dag vol indrukken was. Vanochtend om half 7 werd ik, na een redelijke nachtrust, wakker. En dat terwijl de wekker pas om 7 uur ingesteld stond! Dus tanden gepoetst en hardloopkleding aan. Eindelijk ging mijn eerste echte hartwens in vervulling. Hardlopen in Central Park! We zijn rustig naar Central Park toegelopen, ongeveer 20 minuten vanaf het hotel. Daar aangekomen eerst wat rondjes gelopen voor foto’s en filmwerk. Toen ben ik ruim 40 minuten gaan lopen in rustig tempo. Wat opviel was, dat ik mij opvallend fris voelde. Ondanks de lange dag van gisteren en het vele tijdsverschil. Na 3 kwartier terug naar huis gewandeld en snel opgefrist voor het volgende punt op de agenda. De EXPO!

image
Lopen door Central Park. Wat een kick!

Met HollandRunner zijn we om kwart voor tien vertrokken naar de Expo voor het ophalen van de tickets. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest verwachten, maar wat we zagen tartte iedere fantasie voor de hardloper. We liepen opnieuw ongeveer 20 minuten tot met een groep van 50 personen. Vooral de oranje kleur viel op. Velen hebben gedrukte oranje jassen met wisselende commerciële uitspattingen.

image In de Expo worden we direct in de lijn gezet om ons aan te melden als New York City Marathon runner. Het ware gevoel van marathon hangt overal. Grote posters met WELCOME RUNNERS hangen overal. Na een grondige check van mijn ID geloven ze daadwerkelijk dat ik Pieter de Boer ben en mag ik mijn startnummer ophalen. Daarna heeft Stefanie zich ingeschreven voor de FriendshipRun op zaterdag. 3 kilometer feesten, zoals ik begrepen heb. We zien nog een cameraploeg van EditieNL. Het schijnt dat één van de presentatoren ook gaat lopen. Op de expo vooral verlekkeren aan alle leuke dingen. Alles wat met hardlopen te maken heeft is terug te vinden op deze expo. Met een tas voor goodies komen we dan ook weer terug. Ook eindelijk een schitterende zonnebril gekocht die ik kan gaan gebruiken. Hier kan een extra glaasje ingezet worden om hem op sterkte te krijgen. Dit moet ik in Nederland nog regelen. Binnenkort de foto’s!     

imageOp de terugweg ook langs een andere sportzaak geweest. Met als ultiem doel het gratis T-shirt van de Lance Armstrong Foundation. Groot LiveStrong op de borst. Het is een shirt in de collectie van waar ik al jaren een bandje van draag. Morgen gaan we, met een beetje geluk, Lance Armstrong in levende lijve zien in Mady’s Sport. Er hangt ook een gigantisch billboard van Lance aldaar, met de mededeling dat de eerste 26,2 miles de zwaarste zijn. Een schrale troost, want dan zit je dus op 42 km, de hele marathon. Opvallend is wel dat Lance zich zo bezig houdt met hardlopen, terwijl je geen livestrong meer zag in het wielrennen. Een teken aan de wand met al die dopingschandalen?

image Na deze belevingen wordt het toch tijd om wat van New York te zien. Mady’s blijkt echt zo groot te zijn als iedereen beweerd. Zelf beweren ze het grootste warenhuis ter wereld te zijn. Ik geloof ze op hun woord. Ook Stefanie’s boodschappen voor de collega worden gedaan waarna we de metro terug pakken. Nog even snel een hapje eten bij een pasta-tent en nu nog even online. De vermoeidheid van de dag is wel duidelijk te voelen en het moge duidelijk zijn dat dit de actiefste dag is geweest. Rusten gaat het credo worden voor de rest van de dagen, zodat ik fit aan de marathon start. Maar wat een geweldige stad is New York. Hier wil ik heel lang blijven. Helaas is dat nog even niet het geval. Maar in ieder gavel is deze week voor zowel Stef als voor mij nu al een week om nooit te vergeten. En het mooiste moet nog komen!

Dag één: We zijn in New York!

NOTE: Dit verhaal vanochtend geschreven, maar dit is de eerste gelegenheid dat ik online kan komen

image

Vanochtend om kwart over 5 was het dan toch echt zover. Avontuur New York Marathon gaat van start! Om 6 uur staat Stefanie met haar moeder voor de deur en om 8 uur staan we op Schiphol. Als allereerste! Alleen de organisatie van HollandRunner is al aanwezig. We drinken nog een kopje koffie en maken in de rij om in te checken kennis met de eerste medereizigers. Er vertrekken er vandaag al zo’n 85 met Continental Airlines. Om 12.30 stijgen we op en ruim acht uur later landen we in New York!

Mijn eerste continentale reis is een feit. We hebben het vrijheidsbeeld al gezien en ook de Empire flitste voorbij. Op het vliegveld breekt dan de spannende tijd aan. Zijn alle formulieren goed ingevuld voor de douane. Gaan ze moeilijk doen of niet. Alle spookverhalen te spijt, we rollen overal moeiteloos doorheen. Hoewel er nog wel even een waarschuwing aan te pas komt van een medewerker voor het illegaal foto’s maken op de luchthaven. *Oeps* Als we de koffers weer terug gevonden hebben wacht ons een warm welkom in een veel te kleine bus.

image


Op onze reis, voornamelijk in de file, naar downtown Manhatten maken we voor het eerst kennis met het schitterende uitzicht dat Manhatten biedt. Met ondergaande zon zijn de beelden verrukkelijk, maar met een bewegende bus moeilijk vast te leggen. Ik heb er toch een paar geplaatst, vooral om een indruk te geven.

Het programma voor morgen bestaat vooral uit het ophalen van het startbewijs en een eerste echte kennismaking met New York. We laten alles lekker over ons heenkomen en zien het allemaal wel gebeuren. Internetverbinding lijkt moeilijk te bewerkstelligen, maar is toch gelukt. We keep you posted!

image

Oh ja, in de galerij zullen de foto’s geplaatst worden. Dankzij Willem stond deze toch nog net op tijd online, waarvoor dank!

Ingeschreven!!

image

Ik moet eerlijk toegeven dat ik het al een tijdje terug gezien had, maar nog wel even leuk om te bevestigen op deze manier. Ik sta officieel ingeschreven op de website van de NY marathon! Het gaat echt gebeuren. Nog 2 maanden te gaan…...

NY City Marathon

Nog 73 dagen!

(14 uur en 35 minuten)

(En ja Martin, de site is voor die tijd klaar smile)

Nieuwe Berichten  

Image Gallery

Marathon Countdown
(Berlijn)

2012-09-30 09:00:00 GMT+01:00

My Supplier

My Shoes

Log in

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Automatisch inloggen bij volgend bezoek?

  • Registreer je nu
  • Password vergeten?
  • Mijn PR's

    05,0KM 0:20:30 - 14-07-2010 10,0KM 0:41:55 - 09-05-2010 14,0KM 1:06.24 - 22-05-2009 16,1KM 1:09.26 - 30-06-2010 21,1KM 1:32.10 - 09-01-2011 42.2KM 3:11.11 - 28-11-2010

    Aankomende Evenementen

    Coole Websites

    Weblog Categorieën

    Mijn Profiel

    Zoeken op de site