Als echte toerist door Berlijn
- Door Pieter op 27-09-08 om 15:08
- Categorie:
Berlijn Marathon •
Tegen alle regels in ben ik vandaag op stap gegaan. Hoewel ik mooi op tijd terug ben (tijd van schrijven 14.31 uur) moet je het eigenlijk niet doen. 
Je vermoeit je alleen maar veel te veel. Maar het is én mooi weer én mijn eerste keer in Berlijn.
Vanochtend mooi vroeg eruit. Omdat ik al om 22.00 uur in mijn bed lag was ik ook om 7 uur wakker. Gedouchte en ontbijt genomen en toen de op verkenning. Ik had gisteren al besloten om niet mee te doen aan de breakfastrun, omdat ik toch graag wat wou zien van de stad en het mij anders een hele ochtend zou kosten.
Mijn eerste trip was lopend naar de start. Ik moet per slot van rekening weten wat ik morgen kan verwachten. Is het te lopen en hoe lang doe ik erover. Welgeteld 5 minuten! Ik heb het echt perfect gekozen! Daar komt bij dat het hotel ook nog eens piekfijn in orde is, dus dat scheelt heel veel. Uiteraard bij de Brandenburger Tor (Branden-Burger, de nieuwste bij McDonalds? 
) mooie foto’s genomen en toen even naar de finish. Pff, als ik 42 kilometer gelopen heb mag ik daar juichen! Het was een drukte van belang in verband met de skeelertocht die vandaag gehouden wordt.
Na de Bandenburger Tor door naar het Holocaust Mahnmal. Het gigantische oppervlak met stenen moet herdenken aan de Holocaust, terwijl eronder het museum schuilgaat. Ik ben maar niet binnen geweest. Het ging om 10.00 uur open en was daar al rond een uur of 9.
Volgende op het verlanglijstje was de ruïne van Kaiser-Wilhelm-gedächtniskirche. Ik wist niet dat ze een poging gedaan hadden om er weer een kerk naast te zetten. Lelijk gebouw. Wel mooi dat ze dit monument laten staan. Vanaf de kerk was het niet heel ver meer om even langs het Olympisch stadion te gaan, waar de ontbijtloop ongeveer ten einde zou moeten zijn. Een klein foutje, omdat ik op de terugweg daarvan erachter kwam dat natuurlijk nu iedereen MET mij de metro moest hebben. Dat werd even passen en meten, gelukkig ben ik niet zo dik.
In de metro kom ik aan de praat met een Duits meisje dat haar eerste marathon gaat lopen. Binnen de vijf uur zegt ze, maar als ik haar getrainde lichaam zie denk ik dat ze vooral geen druk op zichzelf wil leggen en keurig ergens rond de vier uur binnen komt. Een andere man schiet mij aan met de woorden dat hij morgen op kilometer 18 water gaat uitdelen. Ik zal het in de gaten houden als ik nog fit ben even dag zeggen. Leuk hoe het toch bij de Duitsers sterk leeft.
Mijn laatste ritje gaat langs twee andere monumenten uit de oorlog. Eerst bezoek ik de East Side Gallery. Het langste stuk Berlijnse muur dat nog staat. 1,5 kilometer muur als kunstwerk. Volgespoten met graffiti, maar eigenlijk wel toe aan een nieuwe beurt. De verf is er op veel plekken bijna helemaal af. Wel erg indrukwekkend en onvoorstelbaar. Hoewel je al wel direct nog de verschillen tussen oost-Berlijnse gebouwen en west-Berlijnse gebouwen kunt zien. Mijn tour door Berlijn houdt op bij Checkpoint Charlie, de enige grensovergang in Berlijn tussen het oosten en westen, waar in 1961 Russische en Amerikaanse tanks dagenlang recht tegenover elkaar stonden op het punt om elkaar af te maken.
Het was een enerverende reis door Berlijn, waar ik vooral tot de conclusie ben gekomen dat de stad het toch nog heel veel moet hebben van de Oorlog en zijn tijd dat het gesplitst is geweest. Of, zoals je dat in de communicatie zo mooi benoemd, de oorlog is hun unique selling point. Terwijl de stad wel veel schoonheid in zich heeft.
Het weer is en blijft schitterend. Misschien wel iets te mooi! Gelukkig starten we vroeg, 9.00 uur plaatselijke tijd. Dus de temperatuur zal nog niet tot het heetst zijn. Rond half 1, mijn finishtijd , zal het echter flink afzien worden met een temperatuur boven de 20 graden. Nu even uitrusten, foto’s online zetten en morgen weer een verslag. Van, jawel, de MARATHON!
[UPDATE] Ich bin ein Berliner!
- Door Pieter op 26-09-08 om 19:47
- Categorie:
Berlijn Marathon •
[UPDATE] Voor alle foto’s kijk in de gallery!! [EINDE UPDATE]
Haha, ok, niet echt de oneliner om mee binnen te komen, maar toch wel waar. Vorig jaar heftig verliefd geraakt op New York. Maar nieuw avontuur in nieuwe stad. Ieder stadje als nieuw schatje zullen we maar zeggen. Na vijf lange uren in een veel te oude en overvolle trein eindelijk in Berlijn. Waar ik dacht een mooie ICE trein te krijgen, werd het een oud afgetrapt exemplaar rechtstreeks van de sloop.
Hoofdprijs betaald, weinig kwaliteit terug. Mijn trein naar Berlijn.
Leuke was dat ik gezelschap had van een marathonloper uit de buurt van Amsterdam. Hij ging voor zijn vijfde marathon en een nieuw PR, rond de 2.58!! Euhm, dat haal ik niet hoor. Maar leuk kunnen praten over, voornamelijk, hardlopen. De trein zat vol met hardlopers en dat werd goed duidelijk. Hoe dichter bij Berlijn, hoe meer de spanning steeg!
In Berlijn eerst maar even een metrokaart kopen. Daar bleken ze niet gerekend te hebben op 40.000 hardlopers plus hun aanhang. Ruim een half uur in de rij staat was het gevolg. Maar toen ik mijn kaartje had kon ik eindelijk naar het hotel en heeeeeel nodig naar toilet… Moet ook gebeuren hé. Tijdens mijn wandeling naar het hotel kom ik erachter dat ik een luxeprobleem heb. Het is dusdanig warm in Berlijn dat ik geen passende kleding heb. Dus shirtje en spijkerbroek, terwijl korte broek prima kan.
Zonnetje schijnt al op de bol van de hardloper.
Dan de metro naar de expo. Deze is dit jaar verhuisd naar een nieuwe locatie, onder de rook van het vliegveld. Letterlijk wel te verstaan, want de wielen van de overkomende vliegtuigen raken nog net niet het gebouw. Het is een soort oude fabriekshal die omgebouwd is voor de expo, helaas wel op ongeveer een kwartier lopen van de metro. Lopen? Daar doe ik niet aan hoor. Op de expo merk ik ook het verschil tussen New York (je blijft toch vergelijken hé) en Berlijn. Waar in New York alles bijna op militaire wijze geregeld was, moet je het in Berlijn zelf maar uitzoeken. Ik wil mijn startnummer!! Blijk ik weer naar een andere loods te moeten….. okej.
Door de ‘pasta-tent’ en dan naar de volgende loods. Eindelijk, startnummer! Ook dat gaat chaotisch. Lange rijen veroorzaken grote opstoppingen op de eerste etage waar het afgehaald moet worden. En dat terwijl de benedenverdieping, die prima ruimte zou kunnen bieden zoals in New York, helemaal ingericht is door hoofdsponsor Adidas.
Gevonden! Hier haal je je startbewijs!
Maar gelukkig, met startnummer 32317 mag ik toch echt deelnemen! Daarna heerlijk de Expo over geslenterd. Op een papier geschreven waarom ik de marathon loop/ wat mijn doel is en lekker pasta gegeten. Nog even benaderd door een paar studenten om een enquête in te vullen, mij rot gelachen om een schoen die ging fietsen en toen maar weer terug naar het hotel. De expo afkomen zonder ook daadwerkelijk wat te kopen vind ik op zich ook een prestatie, want de verleidingen zijn geweldig met al die mooie gadgets.
Daarom loop ik in Berlijn!
Vreemd is het wel om alleen in Berlijn te zijn. Vorig jaar toch heel gezellig gehad met Stefanie en een beetje gezelschap is altijd leuk toch? Morgen maar even wat oude bekenden van New York opzoeken, wat highlights van Berlijn bekijken en er weer vroeg in. Voor je het weet is het Zondag, marathondag!!
Ready, set, go!
- Door Pieter op 25-09-08 om 11:43
- Categorie:
Berlijn Marathon •
Zo, tas gepakt, alle spullen (volgens mij) er weer in en klaar voor vertrek. Nou ja, zolang ik maar mijn hardloopschoenen, kleding en startbewijs bij mij heb ben ik al een heel eind volgens mij.
Waarom is het trouwens zo dat, hoe groot de tas ook is, hij altijd tot de rand toe vol gaat? Het lukt mij nooit om een tas halfvol te krijgen. Ook nu weer, toch een grotere tas nemen?
Startbewijs en alle reclame in de enveloppe en mee!
Dingen die makkelijk te vergeten zijn heb ik volgens mij ook allemaal.
- Veiligheidsspeldjes voor het startnummer
- Gelletjes
- ‘Weggooi kleding’ voor bij de start.
- Bevestiging van het hotel, ook erg handig.
Hotel Allegra, hartje centrum Berlijn.
Daarna komt de twijfel weer hé, heb je alles wel meegenomen wat je nodig heb. Ik geloof het wel.
Morgen naar Berlijn, dan gelijk bij aankomst even inchecken en startbewijs halen. Uitzoeken hoe ik een metrokaart krijg en dan de rest van de avond rustig aan doen. Zaterdag nog een carnavalsloop waarna ik misschien nog heel even wat van Berlijn zal bekijken.
Nu eerst nog even werken en een paar boodschapjes doen voor morgen in de trein. Volgende post zal zijn vanuit Berlijn!
Berlin, here we come!
- Door Pieter op 24-09-08 om 17:37
- Categorie:
Berlijn Marathon •
Nog ruim 3 dagen te gaan tot Berlijn. Morgen helaas nog tot 22.00 uur werken, maar vrijdag in alle vroegte gaat het toch echt gebeuren. De trein naar Berlijn voor mijn tweede marathon. En, hoe kies je het uit, de tweede Major. Ik heb er ontzettend veel zin in! Dit weekend werd ik door Ronald op zijn blogs van Berlijn gewezen. Nog even lekker doorgelezen, mooie voorbereiding op mijn trip.
De Dam tot Damloop was redelijk rauw op het dak gekomen. De afgelopen dagen flink last gehad van verzuring in de benen, toch een teken dat ik misschien iets te hard van stapel was gelopen bij de start. En sja, dan kun je in de loop van de run wel rustiger aan doen, maar dan is het kwaad toch al geschied. Maandag en gister al even rustige loopjes gedaan van 6 kilometer. Vandaag in de sportschool nog even alle spieren aan de gewichten gezet en ik moet zeggen dat het er allemaal een stuk beter van voelt op dit moment.
En dus vrijdagochtend met de trein naar Berlijn. Rond 14.00 uur moet ik daar aankomen. Ook dan een eerste impressie van Berlijn uiteraard op deze blog. Morgen toch nog maar even kijken voor stadsgids van Berlijn, zodat ik in ieder geval niet verdwaal. Vreemd is wel dat de voorbereiding heel anders is dan een jaar eerder met New York. Vooral ook omdat ik daar nu een stuk korter blijf. Leuk is wel dat ook Danny, leren kennen in New York, ook in Berlijn aanwezig zal zijn. Zal dus een leuke ontmoeting worden. In de tussentijd heeft hij al wel London ook gelopen en dus loopt hij in Berlijn zijn derde Major in een jaar tijd. Hulde.
Nieuwe Berichten
