Apeldoorn - Jahoo! Hij leeft nog! (wie is hij? Euhm, ik dus!) Opnieuw: Jahoo, The Runningman leeft nog! Mijn belofte, vanaf vandaag gaat de weblog weer in vol bedrijf. Na een drukke december en veel werk in januari aan de website van de Be More Ultra-tour, is er vanaf vandaag weer BLOGPOST! En het begint gelijk met een knaller! De Midwinter Marathon training in Apeldoorn!
De hele groep bij elkaar! (foto Robert Spijkerman)
Raoul had deze loop georganiseerd ter voorbereiding op de Midwinter Marathon die 21 februari plaatsvindt. De route die we gingen lopen was vrijwel geheel over het traject van de marathon, en door de vers gevallen sneeuw extra uitdagend. Maarliefst vijftien runners, twitteraars en bloggers/ blogvolgers, verzamelden zich bij het Veluws College Walterbosch die speciaal voor deze gelegenheid de poorten geopend had. Toen de groep compleet was vertrokken we voor een prachtige ronde door de Apeldoornse bossen.
We hadden onderweg ook nog begeleiding van twee fietsers, en zelfs de organisatie van de Midwinter Marathon was aanwezig voor het schieten van een paar foto’s met natuurlijk een schitterend beeld door de verse sneeuw.
De loop werd met name gezellig door al het geklets onderweg van de lopers, die in vele gevallen elkaar voor het eerst zagen. Natuurlijk werd er naar mij toe veel gesproken over de Be More Ultra-tour. Stiekem toch wel één van de grote hoogtepunten van de loopkalender dit jaar. At least for me!
Ik kan mij geen mooiere promotiefoto bedenken (foto Robert Spijkerman)
De klinkende anekdotes vliegen over en weer over hardlopen, trainingsschema’s en te lopen wedstrijden. Lopers onder elkaar? Het houd nooit hun mond! Hoewel na een klimmetje bij kilometer veertien het groepje lopers stiekem aan toch wel iets minder praatjes krijgt.
Na 22 kilometer komen alle lopers gezamenlijk weer aan bij het Veluws College Walterbosch waar we nog even kunnen douchen en natuurlijk loten kopen voor Raoul’s ROPARun team de Levenslopers.
Alle foto’s moet ik uiteraard weer even jatten van de verschillende bloggers, dus die volgen later. Raoul, super bedankt voor het organiseren van deze toffe training!
Mijn laatste marathon van 2009: De Zuiderzee Marathon!
Leeuwarden - Ik had het her en der al laten vallen, maar nu is het officieel. Over twee weken loop ik mijn derde en laatste marathon van 2009. De Zuiderzee Marathon is mijn eerste wedstrijd ter voorbereiding op de Ultra Run in 2010. Eigenlijk gaat het er gewoon om dat ik toch die kilometers moet lopen en ik het leuk vond om dat dan in marathons te doen.
Doel wordt niet om me helemaal leeg te lopen, maar een PR moet er stiekem wel inzitten, want Berlijn was toch niet helemaal top en daar kwam ik alles behalve leeg aan de finish. Dus een tijd onder de 3:40 moet erin zitten.
Daarnaast is het natuurlijk ook super leuk om na de run in te gaan op de uitnodiging van Keesdeloper om een nazit met wat andere lopers te houden. Het wordt vast weer een gezellige dag. Vergeet iemand niet de zon aan te steken?
Leeuwarden - Soms zeg je iets toe waar je geen idee van hebt hoe het afloopt. Zo riep ik in 2007 ineens dat ik de marathon van New York ging lopen. Slechts één 10 km wedstrijd had ik daarvoor in mijn hele leven gelopen. Daarna werd het trainen en wedstrijden lopen om topfit in New York aan de start te staan. Ik kan achteraf zeggen dat het misschien te snel was, hoewel ik goed gelopen heb en een super belevenis heb gehad.
Beslagen ten ijs komen, je zou denken dat ik dat nu wel geleerd heb. Maar nee. Mijn nieuwe uitdaging wordt net zo uitdagend als de eerste keer een marathon lopen. In maart ga ik 250 kilometer lopen in 5 dagen. Dat is dus ruim een marathon per dag. Hoe verzin je het. (LÉONIE!! ) Maar de uitdaging is wel geweldig. Hoewel ik het ook erg spannend vind.
Voor mij betekend het een volledig andere trainingsdicipline. Kilometers maken, veel meer dan normaal. Ik merk deze week dat dat niet in één week zomaar lukt. Drie dagen achter elkaar een halve marathon lopen, en de beentjes protesteerden toch wel even. Even doorbijten, komt allemaal goed. Uit mijn ervaring van New York put ik nu wel om beter te luisteren naar mijn lichaam. Meer te focussen op mijn knieën om met name met het opschroeven van de afstanden geen extra last te krijgen. Ik vind het super spannend!
Morgen lopen weer flink wat bloggers de Berenloop. Heel veel succes allemaal!
PS, oh ja, zijn er nog creatieve geesten die een super hip logo voor ons avontuur kunnen maken?! Let me know!!
Leeuwarden - Wow. Veel hardloopinitiatieven zijn gaaf en mooi, maar nu moet ik zeggen dat ik er wel één heel erg vind uitspringen. Vandaag las ik op Léonie haar website iets wat ik toch drie keer opnieuw moest lezen. De Be More Ultra-Tour 2010!
Ja, als je de website opent zie je als eerste mijn naam staan. Ik heb namelijk een gratis run met Léonie gewonnen na een gekke zin die ik bedacht had over onze mooie witte Webloggers-shirts. Maar het verhaal zelf is veel mooier!
Léonie gaat in 5 dagen 250 kilometer hardlopen. Dwars door Nederland, met als doel geld in te zamelen voor Be More, waar eerder de opbrengst van de T-shirts ook heen ging. En ik mag Léonie vergezellen op een gedeelte van haar pad.
Het hele idee moet je gewoon lezen op haar site. Ik ben enthousiast. Nog genoeg voor haar te regelen, maar ik ga er bij zijn! Reken maar!
Leeuwarden - He ja, het lopen gaat nu lekker. Waarom niet nog een wedstrijd er tegenaan knallen. De benen voelen top op het moment. Hoewel de rechterkuit na de halve marathon in Amsterdam en de strandtraining flink protesteerde, is de pijn weg en ben ik weer vol aan het trainen voor een volgende PR.
Nadat ik dit jaar tot Berlijn er niet in slaagde om PR’s te lopen, lijkt nu ineens alles even op zijn plaats te vallen. Het lopen gaat gemakkelijk, de benen voelen goed en blijven goed en nog belangrijker, ik kan veel kilometers lopen zonder pijn te krijgen aan de linker knie!
Mijn volgende doel is de aanval op mijn PR op de 10 kilometer. Doel daar? Een tijd van rond de 40 minuten. Moet met de huidige vorm te doen zijn. Of ben ik te enthousiast. Het moet gebeuren tijdens de 1e 19e Runner/Textieldruk-Stadsparkloop in Groningen op 15 november.
Echter, twee weken terug werd ik gewezen op Gezond & Wellness Night Run in Leeuwarden. Een 5 en 10 kilometer run aankomende vrijdag. Ik kon geen vrij krijgen van het werk, maar na veel geruil is het me toch onverwacht gelukt. Er zit echter één nadeel aan. De voorinschrijving is gesloten en de na-inschrijving is morgen, op een dag dus dat ik niet langs kan komen. Dus dat moet even geregeld worden.
Ik weet nog niet wat ik ga doen. Ik kan OF heel hard gaan lopen, of samen met mijn collega Anneke en Jan-Pieter hem rustig uitlopen, ter voorbereiding op Groningen. Ik moet er nog een nachtje over slapen. Als ik morgen toch kan regelen dat ik een startbewijs heb, dan maak ik ook de beslissing.
Leuk is wel dat het weer een wedstrijd in het donker is. Nog nooit liep ik een wedstrijd in het donker, maar afgelopen zaterdag nacht dus mijn eerste en zoals het er nu naar uitziet vrijdag mijn tweede! Raar…
Zaterdag Zondag heb ik ook nog een zwemestafette met de dochter van Runningneef Michel en hijzelf. Met z’n drieën gaan we knallen om te kijken of wij de snelste familie zijn van zwemvereniging Orca. Maar of dat echt een succes wordt… zo’n zwemkampioen ben ik niet.
Strandtraining in Schevening. Fun en pijn gaan hand in hand!
Scheveningen - Keesdeloper @RunningRonald Gaan we morgen vol gas met @TheRunningmanNL ?? Heb er zin aan. Friezen pijn doen. Gna-gna-gna
Duidelijke tekst van een man op oorlogspad . Ik mocht mijn borst natmaken. Hardlooptraining met loopkanjers. Mannen die stuk voor stuk toptijden noteren op willekeurige loopevenementen. Met mijn bescheiden resultaten voelde ik mij als een brugklasser tussen de laatste jaars, ik mocht met de grote mannen mee!
En dus vertrok ik vanochtend vroeg naar Zwolle, waar Kees mij om kwart over 8 ophaalde van het station. Rond tien uur arriveerden we in Alphen aan de Rijn en schudden we Ronald en Rik de hand. Na een heerlijk kopje espresso vervolgden we onze weg naar Scheveningen waar we dan eindelijk zouden gaan lopen.
Hardloopkanjers V.L.N.R: Marco, Rik, Roy, Hans, Kees, Ronald en TheRunningman
In Scheveningen troffen we Marco, een trouw volger van hardloopblogs, Hans en onze gids voor vandaag Roy! Gezevenen liepen we naar de boulevard, lieten nog snel een foto maken en vertrokken het strand op. Warm lopen? Dat kan ook op het strand! Bikkelen dus! Met een tempo dat iets boven de 5 minuut per kilometer lag liepen we in de richting van Kijkduin, wisselend over het strand en stukjes verharde weg door de duinen.
Leuke van de run was dat ik op deze manier nader kennis maakte met deze grote loopjongens, die ik vooral van hun gigantische prestaties ken. Marathons van rond en onder de 3 uur, 10 kilometer runs van ruim onder de 40 minuten, do I have to say more. Marco kende ik eigenlijk helemaal niet, maar ik kon met hem het nog even fijn over auto en autosport hebben. Zo, mijn twee favoriete hobby’s weer gecombineerd.
Na ruim een uur gelopen te hebben brengt Roy ons naar een schitterend uitzichtpunt op onze weg terug. Het is super helder en we zien ruimschoots voorbij Scheveningen. Enig nadeel is dat het ook flink klimmen is. De pijn van de halve marathon van zondag begint langzaam omhoog te komen. Nog knapper daarom is het feit dat Hans meeloopt. Die liep zondag de volledige marathon in Amsterdam, nog onder de 3:30! en vandaag opnieuw bijna 23 kilometer.
Wanneer we afdalen naar beneden ligt er een bunker uit de tweede wereldoorlog vlak onder ons. We maken wat grapjes over het feit dat er een cadeau door de Duitsers is achtergelaten, lopen volledig naar beneden en zullen dan op gelijke hoogte het bunker passeren. Die grapjes komen ons, maar met name Ronald, duur te staan…….
Ineens gebeurd het totaal onverwachte. De asfaltwegen zijn door de duinen heen erg slecht. Veel omhoog gekomen stukken, andere stukken zijn volledig verdwenen. Maar iedereen let goed op tot dan was er geen probleem. Maar exact op het punt waar de bunker ligt struikelt Ronald over een stuk omhoog gekomen asfalt. Als een volleerd judokampioen draait hij nog op zijn schouder en vangt de ergste klap met zijn hand op. Gevolg: Een zere schouder, schaafwond op hoofd en schouder en een bloedwond op de hand. We overleggen wat we gaan doen en besluiten direct de duinen uit te lopen richting bewoonde wereld.
In de bewoonde wereld lopen we direct tegen de atletiekvereniging van Haag AV. Deze bieden uitkomst met ontsmettingsmiddel en een pleister. Ronald is weer gefixed en wij vervolgen onze weg. Al deze stopjes hebben mij geen goed gedaan. De pijn van Amsterdam is nu echt voelbaar. Het laatste stukje strand doet pijn en op mijn tandvlees komen we weer aan op de boulevard. Hans blijkt zelfde pijntjes te voelen en ook van Marco is het beste eraf. Ronald, al zelfbenoemd tot RollendeRonald.nl, kan nog sprintjes trekken met kinderen uit Scheveningen, dus daar blijkt nog genoeg adrenaline in te zitten na zijn val.
Op de Boulevard happen we nog een haring, onder het verbaasde oog van de passerende mensen. Wat doen die 7 malloten in hardloopkleding daar nou? Ik krijg nog een paar goede tips van Rik om vreemde dingen mee te maken (hardlopen na het eten van haring, of patat, veel bier enz) en besluit ze maar naast mij neer te leggen. ..
Terug in Alphen worden we getrakteerd door Ronalds vrouw Miranda en hun kinderen op een luxe lunch. Soep, broodjes, precies wat we nodig hebben na zo’n run. Heel erg bedankt daarvoor!
De dag was geweldig, veel kilometers gemaakt, spierpijn gekregen, maar vooral heel veel plezier gehad. Allemaal heel erg bedankt daarvoor!
Data van de loop volgens RollendeRunningRonald: 2:02 uur, 22,7KM, 5;24min/km. (Garmin data)
Leeuwarden - Geweldige promotie voor deze marathon. Helaas is een flink stuk van wat wordt laten zien is geen echte route, nogmaals blijf ik dat een gemiste kans vinden. Al die deelnemers voor het paleis op de dam langs, wat is er nou mooier.
Rennen in een verloren uurtje. Hardloopmaatje gezocht!
Steenwijk - Heb jij nooit tijd over? Ik heb een extra uurtje voor je, en dus geen excuus voor tijdgebrek! Alleen lopen is niet leuk, dus zoek ik nog een hardloopmaatje. Denk je nu, wat lul jij nou? Nou, nu even duidelijk dan!
24 op 25 oktober is het weer zover. Het is weer de eerste wintertijd van het jaar! Heb je er meer dan? Jaah! De rest van het jaar! Maar ook zonder gekheid. De wintertijd treed weer in en dat betekend een extra uurtje slaap. OF! Een uurtje hardlopen! En daarbij de tijd van je leven lopen! Per slot van rekening start je om 2.00 uur ’s nachts en finish je kwart over 2 ongeveer! En heb je 17 kilometer gelopen!
De run is in Steenwijk, alwaar je de ‘tijd van je leven’ loopt! De start en finish is in Grand Cafe De Rechter. Ik heb me alvast opgegeven, maar mocht er nog iemand tijd en zin hebben, ik zou het erg gezellig vinden om met iemand te lopen!
En laten we heel eerlijk zijn, het is toch met name heel bijzonder!
Leeuwarden - Zondag is het zover, de Amsterdam marathon is weer een feit. Hoewel ik mij nog altijd verbaas over het feit dat deze marathon slechts een stukje van het echte Amsterdam raakt en eigenlijk vrijwel het hele centrum mijdt, ben ik wel erg benieuwd. Zonde vind ik het dat het echte centrum dus links gelaten wordt. Per slot van rekening, wat geeft er een nou een mooier beeld dan 26.000 lopers over het beursplein en de dam?!
Ikzelf loop de halve marathon. Mijn eerste wedstrijd na Berlijn en een regelrechte aanval op mijn PR. Nog nooit eerder ben ik zo bewust gestart met als doel een PR te lopen. Mijn PR staat al sinds 2007 op 1:39.26. Ergste is dat het mijn eerste halve marathon ooit was! Ik vraag me wel eens af of de afstand daar toen correct was. Doel voor zondag? 1:35.00. Alles er boven is een teleurstelling.
Heel veel lopers komen er naar Amsterdam (natuurlijk), maar bijna net zo natuurlijk zijn de bloggers/ weblogvolgers die komen! En daarom moet er ook weer een meetingpoint opgezet worden. Initiatiefneemster is deze keer Léonie! (die overigens daar haar tweede marathon in een week loopt!) Op haar weblog staat te lezen:
Er zullen een aantal Hardlopende Webloggers hun opwachting maken, en daarom is er weer een Meetingplace!! Waar dan?! In de Sporthallen Zuid natuurlijk. Daar is het lekker warm en droog, en daar kun je ook een bakkie koffie scoren zo vlak voor de start. Nog belangrijker: het is vlakbij het Olympisch Stadion. Dus vanaf 9 uur ben ik te vinden in de Sporthallen Zuid, daar waar ze ook echt koffie serveren, in het café gedeelte. Komt allen daarheen, ook als je (nog) geen weblog hebt maar de Hardlopende Weblog-celebrities in het echt wilt ontmoeten .
Leeuwarden -Anima Sana In Corpore Sano, welke sporter kent het niet. Die gezonde geest, daar kun je vaak maar gedeeltelijk aan werken, dat gezonde lichaam, daar ben je volledig zelf bij. Ik had vandaag mijn 3 maandelijkse Lichaams Samenstellings Analyse. Hoe sta ik er voor?
Ik moet wel zeggen dat ik dit soort testen wel eens wat oppervlakkig vind. Zorg dat je volledig in rust bent en dan staand op een soort weegschaal, met twee meetstokken in mijn handen kunne n ze mijn BMI, BF (percentage vetmassa), botmassa, etc. meten. Maar aan de andere kant, wel heel interessant om te weten, als het klopt….
Klik op de foto voor het volledige overzicht! Of HIER voor echt duidelijk overzicht.
Allereerst kwam ik er vandaag achter dat alle vorige metingen zoiezo al foutief waren geweest. Ik dacht dat ik 1:87 meter was, maar vandaag bij meten bleek dat 185,5 te zijn! Bummer! Ook was ik aangekomen! Uhu, wel een hele kilo in een jaar tijd! Of zou dat alleen van de laatste weken zijn: Chocoladepepernoten!!
Met mijn 70,7 kilo mag ik volgens deze test nog wel 5 kilo aankomen. 5 kilo?! Dat moet ik allemaal ook weer meezeulen in een marathon. Ik dacht het niet! Die vijf kilo is onderverdeeld in 1,7 kilo vet erbij en 3.3 kilo spieren.
Mijn BMI is met 20,5 wel netjes binnen de grenzen. BMI (Body Mass Index) is niets anders dan ja gewicht in kilo’s gedeeld door je lengte in meters, en dat dan nog eens gedeeld door je lengte in meters. Reken je dat uit, dan mag hij niet onder de 18,5 komen (ondergewicht) en eigenlijk niet veel hoger zijn dan 25. Tussen de 25 en 30 is overigens nog altijd ‘iets verhoogd’ en pas boven de dertig is het overgewicht (Obsesitas)
Als laatste nog even de %BF, oftewel, percentage vetmassa. Mijn vetmassa zit op 13,7 en is daarmee niet bepaald hoog. Elk lichaam heeft vet nodig. Dit is nodig voor de stofwisseling van het lichaam. Deze regel is voor elk geslacht anders. Vrouwen zouden 27% vetpercentage mogen hebben, mannen daarin tegen slechts 16%.
) Maar de uitdaging is wel geweldig. Hoewel ik het ook erg spannend vind.
. Ik mocht mijn borst natmaken. Hardlooptraining met loopkanjers. Mannen die stuk voor stuk toptijden noteren op willekeurige loopevenementen. Met mijn bescheiden resultaten voelde ik mij als een brugklasser tussen de laatste jaars, ik mocht met de grote mannen mee! 
Maar ook zonder gekheid. De wintertijd treed weer in en dat betekend een extra uurtje slaap. OF! Een uurtje hardlopen! En daarbij de tijd van je leven lopen! Per slot van rekening start je om 2.00 uur ’s nachts en finish je kwart over 2 ongeveer! En heb je 17 kilometer gelopen! 
