Berlijn - Al weken is er veel te doen in het nieuws over de val van de Berlijnse muur, nu 20 jaar geleden. Met de val van de muur kwam een einde aan de jarenlange afscheiding van de bewoners van één stad. Voor school heb ik mij de afgelopen periode verdiept in deze rare scheiding van het communistische Oosten met het democratische Westen. Daarbij stond ‘de muur’ centraal, een muur die verdwenen is, maar gek genoeg dit jaar ook gerestaureerd.
Want niet de hele muur is afgebroken. 1316 meter zogenaamde binnenmuur is blijven staan. Dit stuk muur, tussen Berlin Ostbahnhof en de Oberbaumbrücke in Friedrichshain-Kreuzberg, is het bewijs van wat eens een scheiding was tussen twee werelden. Een scheiding waar zeker 136 mensen de dood bij vonden door een poging te ondernemen te ontsnappen naar het westen.
Dit laatste stuk volledige muur is in 1989 omgedoopt tot de East Side Galary, een schilderwand waar vele kunstenaars een (politieke) graffiti schildering op achtergelaten hebben. Toen ik vorig jaar de muur bezocht was deze in zeer slechte staat. Dit jaar kwam ik terug en was bijna de volledige muur gerestaureerd. Hieronder volgt een korte impressie van ‘toen en nu’.
Kenmerkend voor de muur was het feit dat vele mensen ‘hun’ berichtje op de muur achter lieten. Doordat de volledige muur gerestaureerd is zijn alle oude teksten verdwenen. Op de ‘nieuwe muur’ is een groot vlak leeg gelaten voor alle nieuwe teksten voor de komende 20 jaar.
De reden dat wij zo snel vergeten? Ik weet het niet. Ik heb er een essay over proberen te schrijven, maar ik krijg er geen duidelijk antwoord uit. Wij vinden het prettiger om ons druk te maken over 2 dagen geen telefonie of internet, dan te realiseren dat wij in een generatie leven waar bijna voor geen nee te koop is. Dat was in ‘het Oosten’ wel anders…..
Leeuwarden - Soms zeg je iets toe waar je geen idee van hebt hoe het afloopt. Zo riep ik in 2007 ineens dat ik de marathon van New York ging lopen. Slechts één 10 km wedstrijd had ik daarvoor in mijn hele leven gelopen. Daarna werd het trainen en wedstrijden lopen om topfit in New York aan de start te staan. Ik kan achteraf zeggen dat het misschien te snel was, hoewel ik goed gelopen heb en een super belevenis heb gehad.
Beslagen ten ijs komen, je zou denken dat ik dat nu wel geleerd heb. Maar nee. Mijn nieuwe uitdaging wordt net zo uitdagend als de eerste keer een marathon lopen. In maart ga ik 250 kilometer lopen in 5 dagen. Dat is dus ruim een marathon per dag. Hoe verzin je het. (LÉONIE!! ) Maar de uitdaging is wel geweldig. Hoewel ik het ook erg spannend vind.
Voor mij betekend het een volledig andere trainingsdicipline. Kilometers maken, veel meer dan normaal. Ik merk deze week dat dat niet in één week zomaar lukt. Drie dagen achter elkaar een halve marathon lopen, en de beentjes protesteerden toch wel even. Even doorbijten, komt allemaal goed. Uit mijn ervaring van New York put ik nu wel om beter te luisteren naar mijn lichaam. Meer te focussen op mijn knieën om met name met het opschroeven van de afstanden geen extra last te krijgen. Ik vind het super spannend!
Morgen lopen weer flink wat bloggers de Berenloop. Heel veel succes allemaal!
PS, oh ja, zijn er nog creatieve geesten die een super hip logo voor ons avontuur kunnen maken?! Let me know!!
Amsterdam - Hij stond al een tijdje online, maar had hem nog niet op mijn blog gezet. Mijn zusje Rianne en haar vriend Jordi waren in Amsterdam getuige van het behalven van mijn nieuwe PR. Zij maakten de volgede filmregistratie. Leuk om te zien.
Leeuwarden - Ik wil even iets rechtzetten. Ik krijg zowel op Twitter als op mijn blog nogal wat berichtjes, met een knipoog dat wel, over het feit dat ik mezelf het makkelijk heb gemaakt met de Gezond & Wellness Night Run door mee te lopen met mijn collega’s, in plaats van de aangekondigde aanval op mijn PR.
Die keuze is niet gemaakt omdat ik dacht dat ik mijn PR niet zou kunnen pakken, maar alleen maar omdat ik weet dat ik over drie weken nog een 10KM ga lopen, alleen en dus dan die kans krijg. Ik vond dit veel gezelliger. Dus niets angst of weglopen voor een PR. 15 November gaat hij eraan. Noteer maar in je agenda.
Zo, that said, over naar de orde van de dag. De echt belangrijke dingen. Myrthe, de dochter van Runningneef Michel, en ook van zijn vrouw Linda, had clubkampioenschappen zwemmen bij haar zwemvereniging Orca. Daarbij was ook de mogelijkheid om mee te zwemmen bij een familie-estafette. Een maand geleden heb ik daar ja op gezegd. Nog wel verwacht voor die tijd te zwemmen, maar ineens was het al 1 november. Niet gezwommen voor die tijd dus.
We stonden als allerlaatste op het programma, dus eerst voor de eerste keer in mijn leven een zwemkampioenschap gezien. Van de jongste junioren tot de senioren, allemaal kwamen ze aan bod. En wat werd er soms hard gezwommen. Myrthe behaalde uiteindelijk een tweede plaats in haar leeftijdscategorie. De kanjer!
Ik zwemmend in actie
Aan het einde van de dag moesten wij dus het water in. En eerlijk is eerlijk, ik werd echt gespannen. Zo goed kan ik niet zwemmen en wou niet onder doen voor de rest. Nadat Myrthe eerst een perfect baantje gezwommen heeft neemt Runningneef Michel het over. Hij knalt naar de overkant, waar ik dan moet starten. *Plons* veel te diep gedoken. Duidelijk. Borstcrawl, wat is dat bad lang. 25 meter? Zeker weten? Pfff. Ik ga kapot. Nog 10 meter, ben ik er bijna? Tik, daar was die muur. Ik kijk op. Bijna laatste, hartslag richting de 180.
Ik heb voor de toekomst in gedachten om nog een keer een triatlon te gaan doen. Ik weet nu in ieder geval dat ik daar zeker een jaar zwemtraining aan vooraf moet laten gaan. 25 meter en al kapot. Maar wel heel leuk om te doen, en wat is Myrthe een zwemkanjer!
Leeuwarden - Vandaag stond mijn derde wedstrijd in evenzoveel weken op het schema. Een tien kilometer waar ik misschien wel een hele snelle tijd wou lopen. Mijn collega’s Anneke en JP liepen ook en na enthousiast gepraat vandaag, (lees: elkaar een beetje zenuwachtig maken) besloot ik toch met hen mee te lopen.
JP, Anneke en The Runningman
Voor mij betekende dat afzien van een tijd richting de 40 minuten, maar meer een goede tijd lopen voor Anneke, in ieder geval onder het uur. Het zou mooi zijn als we er een tijd van 55 minuten uit konden persen.
De loop was om 19.00 uur en dus was het donker buiten. Iedereen kreeg een hesje van de organisatie en exact op het uur knalde het startschot. Het was een klein lopersveld, ik denk zo’n 300 man/vrouw. We starten in de FEC beurshal en liepen vanuit daar naar buiten. Erg gevaarlijk met de gladde tegels waar we overheen moesten. Het parcours bestond uit twee rondjes van vijf kilometer. Bekend terrein, omdat het mijn vaste looproute beslaat.
Met Anneke ging het prima. Het eerste rondje was precies 27 minuten, en bij de finish klokten we af op 56.07. Keurig strak gelopen dus, met een heuse sprint wanneer we terug komen in de FEC hallen. Na wat drinken en een stukje fruit, en uiteraard de medaille te krijgen, zit het er op. Weinig bijzonder eigenlijk. Geen publiek, niet super geregeld, gewoon ‘mwa’ dus.
Iets heel anders nu! Ik heb een super leuke aankondiging. Een aankondiging die ik vast nog wel eens lastig ga vinden in de aankomende maanden, maar ik heb er wel SUPER veel zin in. Léonie kondigde aan volgend jaar 250 kilometer te gaan lopen door Nederland, met als doel zoveel mogelijk geld op te halen voor Be More. Sinds vandaag mag ik mij officieel Partner in Crime noemen!
Wat?! Ja, ik ga iets doen dat ik nooit voor mogelijk gehouden had. 250 kilometer in vijf dagen lopen. Hoe en wat, dat gaan we vast de aankomende weken snel bekend maken, maar het doel moet zijn om veel, heel veel geld te op te halen. Hoe we dat doen? Het zal zeker zijn door ons te sponsoren per kilometer, of om te betalen om met ons mee te mogen lopen voor een bepaalde afstand.
Ik vind het kei-spannend, maar heb er ook heel veel zin in. De trainingen gaan wel aangepast worden. Veel kilometers maken, het doel om PR’s te lopen schuif ik voorlopig op de lange baan. Eerst wordt het veel, heel veel kilometers maken!
Leeuwarden - Wow. Veel hardloopinitiatieven zijn gaaf en mooi, maar nu moet ik zeggen dat ik er wel één heel erg vind uitspringen. Vandaag las ik op Léonie haar website iets wat ik toch drie keer opnieuw moest lezen. De Be More Ultra-Tour 2010!
Ja, als je de website opent zie je als eerste mijn naam staan. Ik heb namelijk een gratis run met Léonie gewonnen na een gekke zin die ik bedacht had over onze mooie witte Webloggers-shirts. Maar het verhaal zelf is veel mooier!
Léonie gaat in 5 dagen 250 kilometer hardlopen. Dwars door Nederland, met als doel geld in te zamelen voor Be More, waar eerder de opbrengst van de T-shirts ook heen ging. En ik mag Léonie vergezellen op een gedeelte van haar pad.
Het hele idee moet je gewoon lezen op haar site. Ik ben enthousiast. Nog genoeg voor haar te regelen, maar ik ga er bij zijn! Reken maar!
Leeuwarden - He ja, het lopen gaat nu lekker. Waarom niet nog een wedstrijd er tegenaan knallen. De benen voelen top op het moment. Hoewel de rechterkuit na de halve marathon in Amsterdam en de strandtraining flink protesteerde, is de pijn weg en ben ik weer vol aan het trainen voor een volgende PR.
Nadat ik dit jaar tot Berlijn er niet in slaagde om PR’s te lopen, lijkt nu ineens alles even op zijn plaats te vallen. Het lopen gaat gemakkelijk, de benen voelen goed en blijven goed en nog belangrijker, ik kan veel kilometers lopen zonder pijn te krijgen aan de linker knie!
Mijn volgende doel is de aanval op mijn PR op de 10 kilometer. Doel daar? Een tijd van rond de 40 minuten. Moet met de huidige vorm te doen zijn. Of ben ik te enthousiast. Het moet gebeuren tijdens de 1e 19e Runner/Textieldruk-Stadsparkloop in Groningen op 15 november.
Echter, twee weken terug werd ik gewezen op Gezond & Wellness Night Run in Leeuwarden. Een 5 en 10 kilometer run aankomende vrijdag. Ik kon geen vrij krijgen van het werk, maar na veel geruil is het me toch onverwacht gelukt. Er zit echter één nadeel aan. De voorinschrijving is gesloten en de na-inschrijving is morgen, op een dag dus dat ik niet langs kan komen. Dus dat moet even geregeld worden.
Ik weet nog niet wat ik ga doen. Ik kan OF heel hard gaan lopen, of samen met mijn collega Anneke en Jan-Pieter hem rustig uitlopen, ter voorbereiding op Groningen. Ik moet er nog een nachtje over slapen. Als ik morgen toch kan regelen dat ik een startbewijs heb, dan maak ik ook de beslissing.
Leuk is wel dat het weer een wedstrijd in het donker is. Nog nooit liep ik een wedstrijd in het donker, maar afgelopen zaterdag nacht dus mijn eerste en zoals het er nu naar uitziet vrijdag mijn tweede! Raar…
Zaterdag Zondag heb ik ook nog een zwemestafette met de dochter van Runningneef Michel en hijzelf. Met z’n drieën gaan we knallen om te kijken of wij de snelste familie zijn van zwemvereniging Orca. Maar of dat echt een succes wordt… zo’n zwemkampioen ben ik niet.
Steenwijk - En zo gebeurde het ineens dat ik midden in de nacht vanuit Heerenveen naar Steenwijk afreisde voor een wedstrijd om 2 uur ’s nachts! Overdag op het werk moest ik al meermalen smalende reacties ondergaan als het over mijn run in de nacht ging. Wie loopt er nou 17 kilometer midden in de nacht? Nou, ik dus, samen met nog 149 andere deelnemers.
Voor de start trof ik de andere bekende bloggers Monique, Kees en Ronald. Met deze mannen en dame zouden we gezamenlijk de boel op stelten zetten. Onze voorbereiding was grondig. Kerstverlichting, kerstverlichting en kerstverlichting. Als ware kersbomen liepen we richting de start, waar ons nogmaals even werd medegedeeld dat we wel voorzichtig moesten doen. Het is een kleine loop, het aantal vrijwilligers langs het parcours beperkt en normaal verkeer heeft voorrang. Ok! All set, GO!
De loopkanjers! We missen één startnummer. 753 Nooit meer wat van gehoord.
Om precies twee uur starten we. We lachen bij de start nog om een koppel dat in pyjama is op komen dagen, met speen en al. Ook staan er vlak voor ons twee aangeschoten dames in normale kleding. Op de vraag of ze meelopen zijn ze duidelijk: “ja! Tot het einde van de straat!” Het kan allemaal, zo midden in de nacht.
Er komen veel leuke en grappige reacties van het weinige publiek. We lachen als we onszelf in de ramen van de winkels zien. Het is een grappig gezicht, al die lichtjes. De eerste kilometers lopen we gemiddeld rond de 10 kilometer per uur. Er sluit een grote groep lopers aan, die ons in een donker gedeelte van het parcours ook allemaal voorbij gaan, onder het excuus dat ze ook wat willen zien van het parcours, in plaats van al dat licht.
Rechtstreeks uit bed, de speen nog aan zijn pyjama. Bikkel!
Monique geeft na 8 kilometer te kennen dat ze toch 11 kilometer loopt, in plaats van 17. Bij de splitsing. Als Monique afgeslagen is gaat het gas er toch nog even op. Hoewel de grapjes wel blijven. Bij iedere hoek waar meer dan 3 mensen staan worden ze getrakteerd op een wave. Wanneer we café Karrespoor wordt opeens spontaan ‘Mooi man’ van Mannekoor Karrespoor ingezet. Gebrek aan creativiteit brengt ons alleen niet verder dan dit ene liedje.
Dus wordt de achtervolging ingezet door de mensen die ons al eerder gepasseerd hebben. Alle vrijwilligers worden bij het passeren nadrukkelijk bedankt voor hun hulp, de vrouwen over het algemeen wat meer dan de mannen. Uitleg overbodig lijkt mij .
Wat doe je na de finish midden in de nacht in een kroeg? Juist: Biertje drinken!
Voor de finish treffen we Monique weer en met z’n vieren lopen we het café in waar de finish is. Met een eindtijd die iets meer dan 30 minuten zal zijn heb ik dan ook mijn tijd van mijn leven gelopen. Maar eigenlijk was het vooral de funrun van mijn leven. Wat een geweldig avontuur!
We drinken nog een biertje op de goede afloop en daarna gaan we allemaal terug naar huis, snel het bed in!
Nog even de volledige data dankzij de Garmin van Ronald: Klik HIER. Eindtijd: 17KM in 31:27 min, dat is 33,5km/u.Of iets langer als je er een uur bij op telt…..
[UPDATE] FILMPJE!!
[UPDATE 2] De foto’s staat ook online! Klik HIER om er direct heen te gaan.
Foto’s en filmpje met dank aan Ronald en de organisatie van de ‘tijd van je leven-loop’.
) Maar de uitdaging is wel geweldig. Hoewel ik het ook erg spannend vind.
dat wel, over het feit dat ik mezelf het makkelijk heb gemaakt met de Gezond & Wellness Night Run door mee te lopen met mijn collega’s, in plaats van de aangekondigde aanval op mijn PR. 
. 
![[MIRROR]](http://www.therunningman.nl/images/2009_algemeen/09-11-09_Mirror_Focknieuws.jpg){kind=link}