Leeuwarden - Na een intensieve periode van sporten heb ik afgelopen week het rustig aan gedaan. Het totaal aantal gelopen kilometers? 0! Dat is voor het eerst sinds de laatste week van 2009 dat ik een week helemaal niet gelopen heb. Uiteraard wel tijd voor training in de sportschool, maar geen kilometers. En dan zijn er dingen die opvallen:
Lees verderLeeuwarden - Jaa!! Ruim anderhalve week ziek geweest en dus alles behalve een goede voorbereiding op mijn vijfde marathon. Daarom geen doel morgen, behalve uitlopen. Uitlopen lijkt al een redelijke opgave te worden als ik dit lees:
Zaterdag wordt opnieuw een dag met geregeld buien. Later op de dag met toenemende kans op onweer, hagel en windstoten. De middagtemperatuur blijft steken bij ongeveer 8 graden. Verder trekt de wind weer fors aan. Boven land wordt deze matig tot vrij krachtig, 4 tot 5 en langs de kust en op het IJsselmeer, hard, 7 en mogelijk stormachtig, windkracht 8.
Hmmm. Nou ja, zojuist maar even op EkstraWeekend (3FM) een berichtje gepost. We gaan er voor morgen!!
Hardloopkleding? Check (heel veel en warm)
Handschoenen? Check
Oorwarmers? Check
Toch wel een andere checklist als Berlijn met 26 graden…....
Leeuwarden - Ik wil even iets rechtzetten. Ik krijg zowel op Twitter als op mijn blog nogal wat berichtjes, met een knipoog 
dat wel, over het feit dat ik mezelf het makkelijk heb gemaakt met de Gezond & Wellness Night Run door mee te lopen met mijn collega’s, in plaats van de aangekondigde aanval op mijn PR.
Die keuze is niet gemaakt omdat ik dacht dat ik mijn PR niet zou kunnen pakken, maar alleen maar omdat ik weet dat ik over drie weken nog een 10KM ga lopen, alleen en dus dan die kans krijg. Ik vond dit veel gezelliger. Dus niets angst of weglopen voor een PR. 15 November gaat hij eraan. Noteer maar in je agenda.
Zo, that said, over naar de orde van de dag. De echt belangrijke dingen. Myrthe, de dochter van Runningneef Michel, en ook van zijn vrouw Linda, had clubkampioenschappen zwemmen bij haar zwemvereniging Orca. Daarbij was ook de mogelijkheid om mee te zwemmen bij een familie-estafette. Een maand geleden heb ik daar ja op gezegd. Nog wel verwacht voor die tijd te zwemmen, maar ineens was het al 1 november. Niet gezwommen voor die tijd dus.
We stonden als allerlaatste op het programma, dus eerst voor de eerste keer in mijn leven een zwemkampioenschap gezien. Van de jongste junioren tot de senioren, allemaal kwamen ze aan bod. En wat werd er soms hard gezwommen. Myrthe behaalde uiteindelijk een tweede plaats in haar leeftijdscategorie. De kanjer!
Ik zwemmend in actie
Aan het einde van de dag moesten wij dus het water in. En eerlijk is eerlijk, ik werd echt gespannen. Zo goed kan ik niet zwemmen en wou niet onder doen voor de rest. Nadat Myrthe eerst een perfect baantje gezwommen heeft neemt Runningneef Michel het over. Hij knalt naar de overkant, waar ik dan moet starten. *Plons* veel te diep gedoken. Duidelijk. Borstcrawl, wat is dat bad lang. 25 meter? Zeker weten? Pfff. Ik ga kapot. Nog 10 meter, ben ik er bijna? Tik, daar was die muur. Ik kijk op. Bijna laatste, hartslag richting de 180.
Ik heb voor de toekomst in gedachten om nog een keer een triatlon te gaan doen. Ik weet nu in ieder geval dat ik daar zeker een jaar zwemtraining aan vooraf moet laten gaan. 25 meter en al kapot. Maar wel heel leuk om te doen, en wat is Myrthe een zwemkanjer!
Leeuwarden - Het woord van 2009: Onthyven! Ik doe er volop aan mee. Sinds gisternacht 24.00 uur is mijn hyvespagina officieel gesloten voor bezoekers. Oftewel, hij is gedelete! Het werd tijd ook. Hoewel ik weet dat nogal wat hyvesvriendjes mijn blogs lazen via Hyves was dat ook de enige functie die het had. Van mijn 100+ vriendjes krabbelde ik eigenlijk niemand.
Iets heel anders is de marathonvoorbereiding! Nog vier dagen tot de start van mijn vierde marathon! En hopelijk mijn tweede finish! Vandaag liep ik een kleine 14 kilometer. Ik betrapte mezelf of verschillende kleine pijntjes. Deed die knie vorige week ook zo vervelend? (jah dus) Voelde mijn benen de laatste keer ook zo zwaar aan? (echt wel!) Hé, verdorie, krijg ik nou kramp, dat heb ik toch nooit? (nu ook niet, aansteller!) Oftewel, ik heb gewoon last van Marathon zenuwen volgens mij.
Iemand die wel echt serieus afgehaakt is voor de marathon is mijn Polar horloge. Hij gaf al een paar dagen aan dat hij hongerig was naar een date met een nieuwe batterij. Voor Berlijn lukt dat echter niet meer, dus dankzij Runningneef Michel loop ik aankomende wedstrijd met een Garmin 305.
*Nog vier dagen, nog vier dagen, nog vier dagen…….*
Schoorl - Drie weken vakantie is echt heerlijk. Even lekker alle dingen doen waar je normaal geen tijd voor hebt, vrienden zien en lekker rustig. Er stond vandaag echter een ‘druk’ dagje op de planning. Samen met Maaike ben ik vandaag op stap gegaan met ‘pappa’s nieuwste speeltje’. De BMW Z3.
Sinds vorige week vrijdag zijn mijn ouders namelijk trotse bezitter van deze stoere bak en vandaag heb ik hem uitgebreid mogen testen. Het werd een ware duurtest! Dakje open, regen, dakje dicht, dakje toch weer open. Heerlijk dus!
Op zoek naar het strand hebben we een kustroute gereden vanaf Lelystad, via Enkhuizen naar Schoorl, Egmond en Zandvoort. Lekker alle boulevards onveilig gemaakt. Genoten van de kijkende mensen naar deze sportieve bak. En natuurlijk prachtige foto’s gemaakt. Een paar zal ik er delen.
Cheese! Stoer hé, in zo’n auto!
Ik kan echt nooit normaal doen voor die duin!
Helaas mocht ik de auto niet de duin OP rijden.
Pech onderweg, op zoek naar de ANWB. (Puur in scene gezet 
)
De mooie auto is er al, het droomkasteel daarbij is ook gevonden.
Leeuwarden - Ik chaotisch? NEEEE, natuurlijk niet. Beetje ongeorganiseerd misschien, hooguit ietwat warrig, maar chaotisch, natuuuurlijk niet. Of toch wel?
Nee, wees maar niet bang. Alle kilometers voor de Summer Challenge zijn keurig genoteerd. Aankomende zondag krijgen alle 28 deelnemers hun eerste mailtje met tussenstanden en staat hij ook weer opnieuw online. Nee, het is met name mijn agenda die ik verkeerd in mijn hoofd had.
Vanochtend nog even langs Heerenveen, een kopje koffie drinken bij mamma en een koffer ophalen voor de vakantie van runningneef Michel. Dan snel terug, want ik moet om 13.30 werken. Wat extra geld verdienen voor de zomer. Zo had ik dat geregeld. Toch?
Al twee keer flink nat geregend door het mooie zomerweer in Nederland (wat HAAT ik dit land op zulke momenten) ben ik 10 minuten voor ik moet werken vlakbij. Maar uiteraard, de brug tegen en het begint weer te regenen. Nat pak nummer 3 vandaag.
Eindelijk kom ik aan, log me in en kijk….. starttijd vandaag: 18.00 uur. Zucht. Volgende week werk ik inderdaad meer, vandaag niet. Op de fiets terug naar huis, heerlijk even douchen na die drie regenbuien en droge kleren aan. Eindelijk voel ik me weer even helemaal droog. Dus eerste bergetappe kijken van de Tour en om 17.30 uur maar weer op de fiets naar het werk. Zal het droog blijven?
Ik chaotisch? Hoe kom je erbij…….
Heerenveen - Heerlijk genieten van het mooie weer, dat was het credo vandaag. En dat is goed gelukt Het zonnetje scheen heerlijk dus ik ben vanochtend vroeg afgereisd naar Heerenveen om daar bij mijn ouders mijn vorig jaar gekochte hangmat eens goed uit te buiten. En dat is gelukt!
Mooi, je eigen schaduw. 
Als eerste even snel gekeken hoe de roparunners het doen. Ik vind het geweldig wat ze presteren en ik ben erg geďnspireerd. Hoewel RunningRonald volgens mij stiekem gewoon een snellere weg gevonden dacht te hebben door de trein te pakken. Hij werd betrapt en zegt nu dat ze er last van hadden. Natuuuuuurlijk…….. 
Ikzelf heb mij de afgelopen weken rustig voorbereid op volgende week, wanneer de Marathon van Leeuwarden plaatsvindt. Ik loop daar de halve marathon en ben met mijn fysieke gesteldheid zover gevorderd dat ik een serieuze gooi wou doen naar mijn PR, nadat ik deze in februari op 32 seconde misliep. Maar je ziet het woord ‘wou’ al staan. Het is nogal onzeker geworden.
Gisteren bij het aantrekken van mijn hardloopschoenen voelde ik de bovenkant van mijn rechtervoet pijnlijk zeer doen. Ik dacht dat ik mijn schoenen te strak had aangetrokken. Deze iets losser gedaan en gaan lopen. Ik voelde mijn voet wel iets, maar laten we eerlijk zijn, welke loper loopt er ooit pijnvrij? Iedereen heeft wel van die kleine pijntjes toch? Niets ernstig dus. Dacht ik toen. Trainen ging ook prima. Het zonnetje zakte rond half 8 ‘s avonds al aardig, dus niet te warm en na ruim een uur lopen ook gezond en wel thuis aangekomen.
Ik was niet als enige enthousiast over de hangmat!
Vanochtend echter deed mijn rechtervoet wel degelijk pijn. Op slippers naar Heerenveen afgereisd en daar schrok ik toch wel even van mijn voet, toen ik er goed naar kijk. Een dikke bult op mijn rechtervoet laat duidelijk zien waar de pijn zit. Wat het is? Geen idee. Vandaag dus verplicht maar rust gehouden in die hangmat, heel vervelend natuurlijk . Maar zonder gekheid vrees ik het wel een beetje. Ik hoop dat zowel de pijn als het ‘gezwel’ afneemt in de aankomende dagen en anders dinsdag gelijk naar de huisarts.
Morgen nog maar even verplicht de rust opzoeken. De zon in duiken, het strand bezoeken en wat leren. Daar zal het op neerkomen. Wat een vervelend leven toch, met zulke temperaturen.
Leeuwarden - 601 dagen hebben we er op moeten wacht, oftewel 85 weken, bijna twee jaar. But who is counting. En in 18 weken was het voorbij. Seizoen 7 was, zoals we mochten verwachten, één van de allerbeste seizoen van de successerie 24. Moeten we weer 8 maanden wachten….
Nee, hij is nog niet uitgezonden op de Nederlandse TV. Waarom is mij een raadsel. Maar ik zou toch aanraden om hem te downloaden. 24 afleveringen in spanning zitten. Daar waar de goede de slechte wordt, en toch weer de goede, en weer de slechte en uiteindelijk?? Tony……
Ik vond het geweldig. 24 is en blijft de allerbeste TV serie. Start je één keer, dan zet je dat ding nooit meer uit. Het wordt nog een lange zomer en winter tot aan seizoen 8.
Taizé - De laatste week van april was ik even een weekje weg. Mijn weekje vakantie in het voorjaar. Nee, gek genoeg had ik er nog geen foto’s van gedeeld. Die foto’s zouden namelijk een boel vragen oproepen en die vragen wil ik eerst even beantwoorden. Maar hoe leg je iets uit dat niet uit te leggen valt. (Volg je het nog?) Ik ga mijn best doen: Mijn meivakantie.
Mijn meivakantie was, voor de zevende keer in negen jaar, in Taizé. Een piepklein dorpje midden in Frankrijk boven op een hoge heuvel. En geloof mij, ik heb die heuvel een keer of zeven omhoog gelopen na een training, het is een bitch! En als je het dorpje net passeert ligt daar een soort tweede dorp met in het midden daarvan een gigantische kerk. En overal waar je kijkt zijn er jongeren. Jongeren in de leeftijdscategorie van 16 tot 30 jaar.
En zo heel af en toe een serieus gesprek, tussen de grappen door.
En dat is eigenlijk de essentie van Taizé, die jongeren. Taizé is een soort klooster, hoewel ze het een oecumenische leefgemeenschap noemen. Het komt er op neer dat alle christelijke geloven daar samen komen, en daarnaast nog heel veel jongeren die niet geloven of zoekend zijn. Een week Taizé houdt in dat je je een week inpast in het ritme dat daar plaats vindt. En daar begint voor het moeilijke om je voor te stellen.
Je gaat namelijk drie keer per dag naar de kerk. Nee!! Niet drie keer per dag een preek. Ik moet er niet aan denken. Nee. De diensten in Taizé zijn kort (zo’n 20 minuten) en omvatten voornamelijk veel zingen. De liederen in Taizé, hieronder volgt een voorbeeld, zijn kort en herhalen zich continu. Daardoor zingen ze gemakkelijk mee. Naast de liederen is het in het midden van de ‘prayer’ een minuut of tien stil. En dat maakt het zo verschrikkelijk mooi.
Er zijn gemiddeld tussen de 750 (in de rustige weken) en 7000 (hartje zomer) jongeren aanwezig per week in Taizé. Stel je voor dat, zoals in onze week, er 1500 jongeren in de kerk zitten. En het is dan tien minuten stil. Echt stil. Zo stil dat je een speld kunt horen vallen. De eerste dagen kijk je wat rondom je. Of misschien denk je even aan thuis. Maar omdat je een week lang eigenlijk weinig andere verplichtingen heb, vind je in die week ineens even rust. Even denk je niet aan school, werk, rekeningen, andere randzaken. Even kun je met jezelf bezig zijn, zonder jezelf voorbij te rennen.
In de kerk zijn ook geen banken of stoelen. Iedereen zit op de grond. Eigenlijk symboliseert dat het geheel van Taizé. Alles is basis. Je eet twee keer per dag warm, tijdens de lunch en diner, maar het is allemaal heel basis eten. Je ontbijt is een pistoletje met chocola en een kop thee, heel basis dus. Je kunt na de avonddienst een glaasje wijn of bier halen, maar één en niet meer dan één. Heel basis dus. Terug naar de bronnen van het geloof, dat is hoe Taizé dat omschrijft.
Kleedje, zon, gezelschap, het is gewoon vakantie hoor!
Maar je bent dus met heel veel jongeren daar. En dat is het tweede schitterende aan Taizé. Met zoveel jongeren ontstaan er dus veel nieuwe contacten. Je leert nieuwe mensen kennen. Uit Nederland, maar ook uit Duitsland, Frankrijk, Zweden of Roemenië. Je praat over overeenkomsten, maar ook over verschillen. Verschillen in rijkdom, welvaart, opleiding en geloof. En nee, dat is uiteraard niet voornamelijk serieus. Dat is vooral veel in geouehoer. Alleen het eerste contact is heel anders. Iedereen maakt makkelijk contact en verschillen bestaan er niet. En dat is waarom er jaarlijks zoveel duizenden jongeren daar heen gaan. Want terwijl de kerken nog altijd leeglopen, komen er ieder jaar weer meer jongeren een week naar Taizé. Echt niet omdat ze allemaal iedere dag de bijbel lezen.. Nee, wel om die ontmoetingen en vooral om de belevenis. Een week jezelf ontdekken. En een week anderen ontdekken. Heel bijzonder.
Zwolle - Een dag om te vieren, een dag om bij stil te staan. Eigenlijk twee dagen om bij stil te staan. Of moeten we dat gewoon altijd doen. Stil staan bij het feit dat we in de gelukkige omstandigheden verkeren dat we al 60 jaar oorlogsvrij zijn. Laat het niet zo ver komen dat we een oorlog nodig hebben om dat te realiseren. Vier het, herdenk ik.
Ik ben weer thuis. Morgen hele verhalen.
Deze pagina is deze maand 456091 keer opgevraagd. • Pagina geladen in 0.1964 seconden •